سعى كنند خلاف واقع در مطالبش راه پيدا نكند . چون مىتواند با نوشتن يك مطلب نادرست آبروى ملتى را از بين ببرد و موجب تفرقه بين مسلمين باشد .
شهرستانى نهتنها در نوشتههايش ملازم اين مطلب نمىباشد بلكه در نوشتههاى خود دقيقا رفتارى ضد اين رويه را دارد ، و دنبال ايجاد مفسده و كاشتن تخم فساد مىباشد .
اينك به نمونههائى از ياوهسرائىهاى وى توجه كنيد . مىگويد : « 1 »
1 - متكلّم شيعى ، هشام بن حكم مىگويد : على خدائى است واجب الاطاعة .
2 - هشام ابن سالم ( شيعى ) مىگويد : خدا به صورت انسانى است كه قسمت بالايش تو خالى و مجوّف و قسمت پائينش تو پر است . . .
خدا داراى حواس پنجگانه است و دست و پا و گوش و چشم و دهان دارد .
3 - زرارة ابن اعين مىگويد : خدا قبل از خلق صفات نه عالم بوده است نه قادر ، نه حى و نه بصير ، نه مريد بوده و نه متكلم .
جواب : اعتقادات شيعه در كتب آنها درج شده ، و شهرستانى مىتوانست به اين كتب رجوع كند و يا از علماء شيعه سئوال كند ، ببيند آيا در بين شيعه كسى است كه قائل به اين سخنان و يا قائل به الوهيت حضرت امير عليه السّلام باشد . چرا شهرستانى اين را به يكى از كتب شيعه ارجاع نمىدهد ؟
هامش
( 1 ) - الملل و النحل ج 2 185 - 188 .