قيس در تمام غزوهها در ركاب رسول خدا حاضر و پرچم انصار را بدوش مىكشيد . بعد از پيامبر در خدمت حضرت امير عليه السّلام بود ، در تمام صحنهها و عرصههاى نبرد قيس با عظمت و جلال هرچه تمامتر و با قيافه و ژستى و بزرگمنشانه كه دلها را مىلرزانيد و شجاعان را مىترسانيد حركت مىكرد . بعد از امير المؤمنين عليه السّلام در ركاب امام حسن مجتبى عليه السّلام سردارى دلاور و فرماندهى وفادار بود ، و آنوقت كه بيشتر مردم حضرت را تنها گذاشتند ايشان همواره مدافع حضرت بود .
معاويه او را به نزد خود خواند و وعدههائى به او داد و او را تطميع كرد ، كه حسن بن على را رها كرده و به طمع مال دنيا و رياست به معاويه ملحق شود . قيس در جواب نامه نوشت : نه به خدا قسم هيچگاه مرا نخواهى ديد مگر اينكه بين من و تو نيزه فاصله باشد . « 1 » ( كنايه از اينكه مرا ملاقات نخواهى كرد مگر در جنگ و مبارزه با تو ) .
سخاوت قيس
قيس در سخاوت هم به خاندان عترت تأسى كرده بود ، وجود اين خصلت در خاندان قيس از قديم بوده ، تا به حدى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : « جود و سخاوت در سرشت و فطرت اين خاندان نهفته است » « 2 »
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ج 4 ص 14 .
( 2 ) - الغدير ج 2 صفحهء 85 .