مطلب دوم در اصول فقه است كه مبسوط است و مفصلتر است از معالم .
مطلب سوم در درايه است . در آخر آن طرق خويش را در روايت كتاب التهذيب و ساير كتب اربعه ذكر مىكند ، و مىگويد كه از سيد نورالدين عاملى برادر صاحب مدارك روايت مىكند و او را بسيار تمجيد مىكند ، و همچنين از شيخ محمّد بن جابر بن عباس از پدرش ، از شيخ عبدالنبى بن سعد جزائرى روايت مىكند .
و شيخ محمّد بن جابر از سيد شرف الدين على بن حجّة اللّه فارسى شولستانى نجفى ، از سيد فيض اللّه ، از صاحب المعالم روايت مىكند .
و سيد شرف الدين مذكور ، از ميرزا محمّد استرآبادى ، از شيخ ابراهيم بن شيخ على بن عبد العالى ميسى روايت مىكند .
و شيخ محمّد بن جابر همچنين از شيخ محمّد بن حسام الدين جزائرى ، اجازةً از شيخ بهايى روايت مىكند .
نسخه جلد اول كتاب است كه فقط مقدمه كتاب را دارد و به خط نسخ زيباى مهدى قلى بن على قلى نواده مرحوم قرجقاى خان در سال 1101 در 190 برگ كتابت شده است . كاتب در ظهر برگ اول به خط خويش نوشته است : « إنّا كنّا نستنسخ هذا الكتاب في قم ، بأمر المصنّف في حياته » .
( ش . 2048 ) مجموعه
مجموعهاى است از رسائل علّامه اردوبادى ، شيخ ابوالقاسم بن محمدتقى غروى اردوبادى ( متولد 1274 و متوفاى 1332 ) ، و در ضمن آنها حجّية الأخبار كه تأليف آن را به پايان نبرده است .
آغاز حجية الأخبار : « الحمد للّه المتفرّد بكينونيته ووجوده ، المتعزّز أولياؤه بعزّته وجوده . . . » .
نسخه اصل است و همه رسائل به خط مؤلف است .