و در اوايل قرن چهارم از پيرى خود ياد مىكند ، برمىآيد كه در اواسط قرن سوم پا به عرصه وجود نهاده است :
1 . و إنّ شيبي قد لاحت كواكبه * فى ظلمة من سواد اللمة الجثله
2 . فهذه جملة فى العذر كافيه * تغنيك فاغن عن التفصيل بالجمله
3 . و بان منّى شباب كان يشفع لي * سقيا له من شباب بان سقيا له
4 . قد كان بابى للعافين منتجعا * ينتابه ثلّة من بعدها ثلّه
5 . و كنت طود المنى يؤوى إلى كنفي * كحائط مشرف من فوقه ظلّه
6 . أفنى الكثير فما إن زال ينقضى * متى دفعت إلى الأفنان و القلّه
7 . و قد غنيت و أشغالي تبيّن من * فضلي فقد سترته هذه العطله
8 . و السيف فى الغمد مجمهول جواهره * و إنّما يجتنيه عين من سلّه « 1 »
ترجمه شعر
1 . اختران شب پيرم در ميان سياهى زلف طلوع كرده .
2 . و اين براى عذر كافى است ، چه اجمال سخن از تفصيل خبر مىدهد .
3 . جوانى از من رخ نهان كرد ؛ همان جوانى كه در خدمت همگان شفيع و واسطه بود .
سيراب باد تربت آن جوانى ، سيراب .
4 . در آن هنگام خانه من بوستانى بود ، كه جمعى در پى جمعى ، به گشت و گزار آيند .
5 . من كوه آرزو بودم كه در دامن من آشيان داشتند ؛ درست همچون بوستانى كه بر سر آن ابر سايهگستر باشد .
6 . پيرى توانم را تحليل برد . پيوسته رو به نقصانم هرچند به طرف بالا و پست پويم .
7 . همانا زمينگير شدهام . ديروز اشتغالم ، گواه فضل و دانشم بود ، اينك بىكارى پرده بر روى فضايل من كشيده است .
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 4 ، ص 20 .