ايهم او را كشت و در استيعاب ( 2 / 477 ) كشنده عثمان را رومان بن سرحان معرفى كرده و همچنين گفته : سودان بن حمران عثمان را كشت و محبّ الدّين طبرى در رياض النضره ( 2 / 130 ) گفته : برخى مىگويند اسود تجيبى و به نقل ديگر يسار بن غلياض او را كشته است آرى معاويه نه وارث عثمان بود كه بتواند اقامه دعوى كند بلكه خود از كسانى استكه سستى مىكند تا معاويه كشته شود . و قتل عثمان را به بهانه شورش مسلحانه بر عليه حضرت على ( ع ) و كشتن ياران او بعد از شهادتش قرار داد .
847 - معاويه دستور قتل حجر و يارانش را مىدهد .
از جمله تبهكارىهاى معاويه به شهادت رساندن حجر و يارانش مىباشد . آنان كه هيچ گناهى نداشتند جز اينكه مخالف توهين به حضرت على ( ع ) بودند و حاضر نبودند از او تبرّى جويند ، به بدترين وضع گردن زده شدند ، زياد بن ابيه ، حجر و يارانش كه 14 نفر مىشدند را دستگير و به شام فرستاد و عدّهاى را واداشت بر عليه آنها شهادت دهند و عدهاى را هم به دروغ نامشان را جزء كسانى كه بر عليه آنها شهادت دادهاند طىّ نامهاى براى معاويه فرستاد . گروهى از آنها با وساطت ديگران آزاد شدند و گروهى از آنها در مرج عذراء در حالى كه 9 شب را تا صبح عبادت كرده بودند و قبرهاى آنها را آماده كرده بودند ، گردن زدند و يكى از آنها ( عبد الرّحمان بن حسان ) را معاويه نزد زياد فرستاد و گفت : او را به بدترين وجه بكش و ابن زياد او را زنده بگور نمود . اسامى آنها كه با حجر گردن زده شدهاند : 1 - شريك بن شدّاد حضرمى 2 - صيفى بن فسيل شيبانى 3 - قبيصه بن ضبيعه عبسى 4 - محرز بن شهاب منقرى 5 - كدام بن حيان عنزى 6 - عبد الرّحمان بن حسان عنزى و گروهى كه آزاد شدند 1 - كريم بن عفيف خثعمى 2 - عبد اللّه بن حويه تميمى 3 - عاصم بن عوف بجلى 4 - ورقاء بن سمى بجلى 5 - ارقم بن عبد اللّه كندى 6 - عتبه بن اخنس سعدى 7 - سعد بن نمران همدانى . ( اغانى 16 / 2 ، عيون الاخبار ابن قتيبه 1 / 147 ، تاريخ طبرى 6 / 141 ، مستدرك حاكم 3 / 468 ، تاريخ ابن عساكر 4 / 84 و . . . )