بزرگوار پيامبر بودند قرار داشتند و در ميان مردم مصر عمرو بن حمق خزاعى ، عمر بن بد خزاعى ، عبد اللّه بن بديل خزاعى ، عبد الرّحمان بن عديس و محمّد بن ابى بكر كه همگى از صحابه بزرگوار پيامبرند و در ميان مردم بصره حكيم بن جبله عبدى است كه از صحابه صالح پيامبر است .
( منابعى كه علّامه امينى ( از نكته 762 تا 765 ) از آن استفاده كرده تاريخ ابن كثير 8 / 12 ، تاريخ طبرى 5 / 4 كامل ابن اثير 3 / 96 ، شرح ابن ابى الحديد 1 / 166 ، انساب الاشراف 5 / 26 ، الامامه و السياسه 1 / 33 ، عقد الفريد 2 / 263 ، رياض النضره 2 / 123 ، تاريخ ابن خلدون 2 / 397 ، صواعق المحرقه ص 69 سيره حلبيه 2 / 84 ، تاريخ الخميس 2 / 259 مىباشد )
766 - مستفاد روايات تاريخى مخالفان عثمان :
علّامه امينى از مجموع روايات تاريخى گذشته 5 چيز استفاده نموده است :
1 - مخالفان عثمان نه آشوبطلب بودند نه براى جاهومقام قيام كردند بلكه خواستار عمل به قانون الهى بودهاند .
2 - عثمان خودش هم قبول داشته مرتكب جرم و گناه شده لذا در حضور مردم توبه كرده است و بعد توبهاش را شكسته است .
3 - عثمان به تعهّداتى كه داشته عمل نكرده است .
4 - عثمان در عهدنامه محاصره دوّم متعهد شده به قرآن و سنّت عمل كند و دست از بدعتها و خلافكاريهايش بردارد و استاندارهائى كه از قران و سنّت منحرف شدهاند را بر كنار كند و اين كار را هم نكرده است .
5 - عثمان شديدا تحت نفوذ مروان كسى كه پيامبر او را قورباغه ، پسر غورباغه ، ملعون پسر ملعون خوانده ، بوده است .