مىداشتند و خود نيز از او دورى و كنارهگيرى مىنمودند ( تفسير طبرى 7 / 109 ، الدر المنثور 3 / 8 ) همچنين روايت مذكور مخالف است با آنچه اهل سنّت مانند عبد الرّزاق و ابن جرير و ابن منذر و ابن ابى حاتم و ابو الشيخ از قتاده و سدى و ضحاك و مجاهد و ابن زيد آوردهاند كه آيه مذكور درباره كسانى نازل شده كه مردم را از گوش دادن به قرآن و سخنان پيامبر باز مىداشتند و خود نيز دورى مىكردند ( تفسير طبرى 7 / 109 ، الدر المنثور 3 / 8 ، تفسير الوسى 7 / 126 )
كه هيچ نامى از ابو طالب در اين احاديث نيست و با كارها و رفتار ابو طالب كه پيامبر را در پناه خود درآورده و تا دم مرگ از او حمايت مىكرد ناسازگار است زيرا آيه نكوهش مىكند افراديكه مردم را از پيروى بازمىداشتند و خود هم دورى مىكردند .
5 - سوره انعام چنانچه در الاتقان ( 1 / 17 ) آمده در زمانى نازل شده كه روزگارى دراز قبل از آن ابو طالب از دنيا رفته بود علّامه امينى در ادامه اقوال مفسّرين اهل سنّت را درباره آيه نقل كرده كه دو نظر را مطرح كردهاند . 1 - اين آيه درباره ابو طالب نازل شده 2 - درباره بتپرستان كه مردم را از گرويدن به پيامبر بازمىداشتند نازل شده و از مفسّران بزرگ اهل سنّت نظر دوّم را روشن تر دانسته مانند طبرى در تفسيرش ( 7 / 109 ) ، رازى در تفسيرش ( 4 / 28 ) ، ابن كثير در تفسير خود ( 2 / 127 ) نسفى در تفسير خود كه در كناره تفسير خازن چاپ شده ( 2 / 10 ) ، زمخشرى در كشّاف ( 1 / 448 ) ، شوكانى در تفسير خود ( 2 / 103 ) در پايان علّامه امينى گويد اى كاش قرطبى به ما مىگفت كه اين بافتهها را از كجا گرفته است ؟ كداميك از حافظان با حديث او هماهنگ بودهاند ؟ چهكسى قبل از او اين حديث را نقل كرده است ؟ چه ارتباطى بين اين آيه و هشدار پيامبر به عمويش و اشعار ابو طالب هست ؟ آيا قرطبى اين حديث را در غير تفسير خودش در كتاب ديگرى يافته است ؟ آيا در چاه مار و عقربها در جهنم رفته است تا آن را تهى از ابو طالب ببيند ؟
2 -
ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَ لَوْ كانُوا أُولِي قُرْبى مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
( توبه 113 )