639 - توسل خورشيد به ابو بكر
قال النّبىّ عرض علىّ كلّ شئ ليلة المعراج حتّى الشّمس فانّى سلّمت عليها و سألتها عن كسوفها فانطقها اللّه تعالى و قالت لقد جعلنى اللّه على عجلة تجرى حيث يريد فأنظر الى نفسى به عين العجب فنزل بى العجلة فأوقع فى البحر فأرى شخصين احدهما يقول احد احد و الاخر يقول صدق صدق فاتوسّل بهما الى اللّه تعالى فينقذنى من الكسوف فأقول يا ربّ من هما ؟ فيقول الّذى يقول احد احد هو حبيبى محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله ) و الّذى يقول صدق صدق هو ابو بكر صدّيق ( نزهه المجالس 2 / 184 )
پيامبر گفت : در شب معراج همهچيز حتّى خورشيد به من عرضه شد سپس من به او سلام كردم و از علّت كسوف او پرسيدم خداوند او را به حرف درآورد و گفت : خداوند مرا بر روى چرخ گردانى نهاده كه هرجا بخواهد مرا مىبرد و من گاهى با چشم خودپسندى به خود مى نگرم آنگاه چرخاننده مرا به زير انداخته در دريا سرنگون مىشوم و آنگاه من دو نفر را مىبينم يكى مىگويد : خداى يگانه ، خداى يگانه و ديگرى گويد : راست گفت ، راست گفت و من با توسل بر آندو به درگاه خدا آرم تا مرا از كسوف مىرهاند و ميگويم آندو كيستند اى پروردگارم ؟ جواب مىآيد از طرف خدا آنكه گويد : خداى يگانه خداى ، يگانه ، دوستم محمّد ( ص ) است و آنكه گويد : راست گفت ابو بكر صديق است .
علّامه امينى : 1 - ستارهشناسان قضاوت كنند . 2 - خورشيدگرفتگى نه مخصوص امّت اسلام بوده و نه منحصر به حيات ابو بكر پس قبل از اسلام و بعد از مرگ ابو بكر خورشيد چه مىكند ؟
3 - ابو بكر در ميان مردم صدايش را به خورشيد مىرسانده يا در قعر دريا مىرفته ؟ . . . 4 - بر فرض كه خورشيد از زندگى روحانى برخوردار باشد آيا روان فرمانده به كارهاى بد هم داشته و اگر داشته چرا هربار مىبيند با خودبينى به دريا مىافتد باز تكرار مىكند ؟ و . . .
640 - مادهء سگ ديوان
عبيدى مالكى در عمده التحقيق صفحه 105 از انس بن مالك آورده كه : نزد پيامبر نشسته بوديم يكى از اصحاب آمد در حالى كه از ساق پايش خون مىآمد پيامبر علّت را پرسيد گفت : ماده