مدينه وفات كرد و او را به مدينه آورده و در بقيع دفن كردند ( الاستيعاب 1 / 280 ، مجمع الزوائد 9 / 307 )
و 70 نفر كه جنازهء آنها بعد از دفن شدن به مكان ديگرى منتقل شد را علّامه امينى از كتابهاى اهل سنّت آورده است ، مانند : عبد اللّه پدر جابر بن عبد اللّه انصارى كه با عمرو بن جموح انصارى در احد شهيد و در يك قبر بودند و بعد از شش ماه جابر او را درآورد و در قبر ديگرى قرار داد ( مستدرك حاكم 3 / 203 ، التاج 1 / 409 )
فصل ششم زيارت مشاهد مشرفه
413 - گفتار ابن تيميه و پيروانش دربارهء زيارت مشاهد مشرفه
علّامه امينى مىنويسد : تا قبل از پديدار شدن ابن تيميه همه فرق مسلمين قبور پيامبران و امامان و . . . را زيارت مىكردند ولى ابن تيميه اين عقيده را هتك نمود و با حرفهاى بىمنطق گفت :
« حركت براى زيارت پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) حرام است و كسى كه براى زيارت پيامبر اسلام مسافرت كند چون سفرش معصيت است بايد نمازش را كامل بخواند »
در همان زمان فقهاء شام فتوا بر عليه او صادر كردند و ضمن تكفير او حكم به تبعيد و زندان شدن او دادند كه علّامه امينى گفتار آنان و از جمله نامه ذهبى به ابن تيميه را آورده است و سپس قول قميصى در الصراع ( 1 / 54 ) را آورده است كه گفته : « شيعيان قبور امامان را زيارت كرده و آنجا با نذرها و . . . تقرب جسته و آنچنان با خون و اشك ريختن اظهار اخلاص مى كنند كه براى خدا چنان خضوعى ندارند در حالى كه ديدن قبر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) ثوابى به اتفاق علماء ندارد بلكه ديدن خود پيامبر در زمان حياتش فضيلتى ندارد و فضيلت تنها ايمان به او و تعلّم از اوست . »