اين صورت حديث را مسلم در صحيح كتاب ايمان حديث 131 ، ترمذى در جامع ( 2 / 299 ) ، احمد در مسند ( 1 / 84 ) ، ابن ماجه در سننش ( 1 / 55 ) و 19 نفر ديگر از بزرگان اهل سنّت نقل كردهاند كه علّامه امينى همهء آنها را با دهها نفر ديگر از علماء عامّه كه صورتهاى ديگر اين حديث را از على ( ع ) نقل كردهاند در جلد سوم الغدير آورده است .
همچنين علّامه امينى از دهها كتاب اهل سنّت كه صورتهاى ديگر اين حديث كه بههمين مضمون از پيامبر توسط ام سلمه و ابن عباس نقل كردهاند را آورده و در پايان از تاريخ خطيب بغداد ( 7 / 453 ) آورده است كه حتى عمر بن خطاب وقتى ديد مردى به على ( ع ) ناسزا مىگويد به او گفت : انىّ اظنّك منافقا ( گمان مىكنم كه تو منافق باشى ) 3 - امّا حديث فاروق كه پيامبر فرمود : هذا فاروق امّتى يفرّق بين اهل الحقّ و الباطل كه ابن تيميه آن را دروغ پنداشته اسنادش مىرسد به ابن عباس ، سلمان ، ابى ذر ، حذيفه اليمان و ابى ليلى غفارى كه گروه بسيارى از حفاظ و بزرگان حديث نقل كردهاند سپس علّامه امينى 20 نفر از بزرگان اهل تسنن را چون حاكم ، بيهقى ، حمويّى ، هيثمى ، سيوطى را نام مىبرد كه حديث را به اين صورت نقل كردهاند پيامبر فرمود : ستكون بعدى فتنة فاذا كان ذلك فالزموا علىّ بن ابيطالب فانّه اوّل من يصافحنى يوم القيامة و هو الصّديق الاكبر و هو فاروق هذه الامة يفرّق بين الحقّ و الباطل و هو يعسوب المؤمنين و المال يعسوب المنافقين : به زودى بعد از من دچار آزمايش و فتنه مىشويد در آنوقت ملازم على ( ع ) باشيد او اول كسى است كه با من مصافحه مىكند در قيامت و او صديق اكبر و فاروق امت بين حق و باطل است و او امير مؤمنين است و مال امير منافقين است .
226 - على ( ع ) به دستور پيامبر با ناكثين و قاسطين و مارقين جنگ نمود .
وى مىگويد : جنگ على ( ع ) در روز جمل و صفين به امر رسول خدا نبود بلكه نظر شخصى اش بود ( 2 / 231 ) علّامه امينى در جواب مىنويسد : 1 - هدف ابن تيميه اين است كه بگويد اين اجتهاد بوده است در مقابل اجتهاد طرف مقابل و چون هردو مجتهد بودهاند برايشان الزامآور است و كسىكه خطاكار است يك پاداش و كسى كه درستكار است دو پاداش دارد . 2 - علّامه