نامهء سيزدهم 23 / ذى القعده / 1329
قياسى ترتيب مىدهند كه به موجب آن رواياتى كه شأن نزول آيات را بيان مىكنند ، تضعيف مىشوند .
آفرين به آثار قلمت ! و مرحبا بر آن قطراتى كه از نوك قلمهايت مىچكد ! صفحاتى كه به قطرههاى آن مزين شده از سطح فكر كسى كه بخواهد به مبارزه و معارضهء آن برخيزد ، بلندتر ، و نوشتههاى آن از نظر شخص نقاد ، و كسى كه بخواهد بر آن نقصى بگيرد ، دور تر است .
خطوط و صفحات آن ، همه باهم ، به سوى يك هدف گام برمىدارند و اوراق آن به طرف راه مقصود مشخصى مىشتابند . ترسيمات آن بر صفحات به گوش كسى نمىرسد ، جز اينكه صداى أحسنت و آفرين او بلند مىگردد .
اما نوشتهء اخير شما ، سيل دانش از آن سرازير و امواجش سخت بالا گرفته بود .
آيات محكم و شواهد استوارى اقامه فرمودهاى ، از عهدهء آنچه بر تو بود به خوبى بر آمدهاى و هيچ نقص و كوتاهى در آن يافت نمىشود .
بنابراين كسى كه بخواهد استدلالهايت را ردّ كند ، در وادى لجاجت ، پستى و زشتى قدم گذارده و به سخنان بىمايه و توخالى دست زده است . در باطل ، جدال مىكند و همچون جاهلان و نادانان به زورگويى مىپردازد .