نامهء چهاردهم 24 / ذى القعده / 1329
1 - بطلان قياس اشكال گيرنده ؛
2 - ايرادكننده از حقيقت شيعه آگاهى ندارد ؛
3 - امتياز شيعه اين است كه شدت حرمت دروغ در حديث است .
[ 1 - بطلان قياس اشكال گيرنده ؛ ]
1 - پاسخ اين است كه استدلال و قياس اعتراضكننده باطل و شكل منطقى استدلالش از نظر صغرا و كبرا نادرست است .
اما بطلان صغرا ، يعنى مقدمهء اول كه مىگويد : « راويان شأن نزول اين آيات شيعه هستند » ، آشكار است ؛ زيرا راويان موثق و مورد اعتماد اهل تسنن ، اين روايات را دربارهء آنچه گفتيم نقل كردهاند . روايات و كتب مسانيد آنان گواه است كه طرق راويان آنها در اين باره ، از طرق شيعه بيشتر است ، چنانكه ما در كتاب تنزيل الآيات الباهرة فى فضل العترة الطاهرة ، بهطور مفصل ، آوردهايم .
كافى است به كتاب غاية المرام كه در همه جا موجود است مراجعه كنيد .
و اما بطلان كبرا ، يعنى مقدمهء دوم كه مىگويد : « اهل تسنن راويان شيعه را موثق و مورد اطمينان نمىدانند و به روايات آنها استدلال نمىكنند » ، روشنتر است .
شاهد آن روايات و كتابهاى اخبار اهل تسنن است كه در اسناد نقل آنها ، از افراد معروف و مشهور شيعه بسيار است .
اين صحاح سته است و آن ديگر كتب آنها كه به روايات نقل شده توسط راويان شيعه