نامهء هشتم 15 / ذى القعده / 1329
1 - غفلت از آنچه به آن اشاره كرديم ؛
2 - اشتباه در لزوم دور ؛
3 - حديث ثقلين ؛
4 - تواتر حديث ثقلين ؛
5 - كسى كه به عترت متمسك نشود ، گمراه است ؛
6 - تشبيه آنها به كشتى نوح ، باب حطّه و امان از اختلاف در دين ؛
7 - منظور از اهل بيت در اينجا چه كسانى هستند ؟
8 - چرا آنها به كشتى نوح و باب حطّه تشبيه شدهاند ؟
[ 1 - غفلت از آنچه به آن اشاره كرديم ؛ ]
1 - ما در مورد استدلال به كلام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، اهمال به خرج نداديم ، بلكه در آغاز نامهء خود به آن اشاره كرديم كه در وجوب متابعت از ائمهء اهل بيت عليهم السّلام ، نه ديگران ، صراحت داشت ؛ زيرا گفتيم : پيامبر آنها را همرديف قرآن ، مقتداى صاحبان خرد ، كشتى نجات ، مركز امنيت امت و باب حطّه قرار داده است . هدف از بيان اين اوصاف ، اشاره به اخبار صريح و صحيحى بود كه با همين مضامين از پيامبر نقل شده است .
و گفتيم : شما از كسانى هستيد كه اشاره و كنايه ، آنها را از تصريح بىنياز مىسازد و به توضيح نيازمند نيستند .
[ 2 - اشتباه در لزوم دور ؛ ]
2 - بنابراين كلام ائمهء ما در اين مورد ، طبق آنچه گفتيم ، صلاحيت دارد كه بر مخالفان خود حجت باشد ، و چنانكه مىدانيد ، استدلال به سخنان آنها مستلزم دور نخواهد بود .