تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المراجعات رهبرى امام على ( ع ) در قرآن و سنت ( فارسى ) — صفحة 56

مساهمون:

ص٥٦
روشن ، سراغ داريد ؟ يعنى جز همان‌ها كه خداوند به وسيلهء آنها با بندگانش احتجاج مىكند [ ، كسى مورد اعتماد است ؟ ] خداوند انسان‌ها را ، بدون حجت ، همچنان رها وانگذاشته است ! اما آيا آنها را مىشناسيد ؟ و يا آنها را غير از شاخه‌هاى شجرهء مبارك رسالت و غير از بقاياى پاكانى كه خداوند رجس و پليدى را از آنها زدوده و پاك و پاكيزه گردانيده ، مىدانيد ؟ آيا حجت‌هاى خدا غير از كسانى هستند كه خداوند آنها را از آفات مبرا ساخته و مودت و دوستى آنها را در قرآن واجب شمرده است ؟ » « 1 » اين ، عين سخنان امام سجاد عليه السّلام است ، به دقت ، در اين و در آنچه بر شما از سخنان ( امام ) امير مؤمنان عليه السّلام خوانديم بنگر ، به خوبى خواهى يافت كه مذهب شيعه را به آشكارترين وجه مجسم مىسازند . اين قسمت از سخنان اين دو بزرگوار را نمونه‌اى براى اقوال ساير ائمهء اهل بيت عليهم السّلام بدان ، چه اين‌كه آنها بر اين حقيقت اجماع دارند . و نيز آگاه باش كه اخبار صحيح ما ، در اين باره ، متواتر است . و السّلام ش
هامش
( 1 ) - اين سخن در باب 11 ، صفحهء 90 از كتاب صواعق ابن حجر ، در تفسير آيهء« وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً »( آل عمران ، آيهء 103 ) آمده است .