تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المراجعات رهبرى امام على ( ع ) در قرآن و سنت ( فارسى ) — صفحة 499

مساهمون:

ص٤٩٩
عدهء فراوانى از ثقات و حفاظ شيعه ، اصول و فروع مذهب خود را از هريك از امامان ، فراگرفته‌اند . از اين جمعيت ، تعداد آنهايى كه اهل تقوا ، نگهدارى و اتقان هستند ، بيش از حدّ تواتر است ، و اينان براى نسل بعد از خود ، طبق تواتر قطعى ، مطالب را نقل نموده‌اند . نسل بعدى نيز براى كسانى كه پس از خود مىزيسته‌اند ، همين‌گونه نقل كرده است و همچنان ، هر نسلى براى نسل بعد از خود نقل كرده ، تا به ما رسيده است و همچون خورشيد به هنگام ظهر كه پرده و حجابى بر آن نيست ، مىدرخشد . بنابراين ما ، هم‌اكنون ، در فروع و اصول بر همانيم كه ائمهء آل رسول عليهم السّلام بر آن بودند . اين مذهب را ، با تمام ريزه‌كارىهايش ، تمام پدران ما براى ما ، از همهء پدرانشان نقل نموده‌اند و آنها همه ، از جميع نياكانشان . اين وضع همچنان ، در تمام نسل‌ها ، تا زمان امام عسكرى ، امام هادى ، امام جواد ، امام رضا ، امام كاظم ، امام صادق ، امام باقر ، امام سجاد ، امام حسين ، امام حسن و امير مؤمنان عليهم السّلام ادامه داشته است . ما هم‌اكنون به تمام پيشينيان شيعه ، كه از صحابهء ائمه بوده‌اند و احكام دين را از آنها شنيده و علوم اسلام را از آنان فرا گرفته و نگهدارى كرده‌اند ، احاطه نداريم ؛ چرا كه تلاش و كوشش وسيع ، قدرت استقصا و شمارش آنها را ندارد . كافى است به آنچه از قلم‌هاى اعلام و بزرگان آنها تراوش كرده ، يعنى به نوشته‌هاى آنها مراجعه شود ؛ چرا كه شمارش آنها در اين نامه نمىگنجد . و بدون ترديد ، توجه داريد كه اين نوشته‌ها را ، همه از نور دانش ائمهء هدى ، آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، اقتباس كرده و با پيمانهء وجود خود از اقيانوس علوم آنها برداشت نموده‌اند ، از دهان آنها شنيده و از دو لب آنان گرفته‌اند . بنابراين اين نوشته‌ها دفتر دانش آنان و عناوين حكمشان مىباشد كه در عهد خودشان نگاشته شده و پس از آن بزرگواران ، مرجع و مدرك براى شيعه گشته است . به اين وسيله ، امتياز مذهب اهل بيت از مذاهب ساير مسلمين آشكار مىگردد ؛ زيرا ما حتى يك شخص از مقلدان ائمهء اربعهء اهل سنت را نمىشناسيم كه ، در عهد خود آنها ، كتابى دربارهء مذهبشان نگاشته باشد ، بلكه مردم با مذهب آنها الفت گرفته ، و كم‌كم پس از مرگ آنها ، بر تعدادشان افزوده شد . اين افزونى به اين دليل بود كه از طرف حكومت زمان ، تقليد را در يكى از چهار مذهب منحصر كردند و پيشوايى در فروع مذهب به اين
المراجعات رهبرى امام على ( ع ) در قرآن و سنت ( فارسى ) — صفحة 499 | السيد عبد الحسين شرف الدين