بدون وصيىّ كه امور آنها را به او بسپارد واگذارد و از ميانشان برود .
ولى جواب آن اين است : اين كلام مبتنى بر پذيرش حسن و قبح عقلى است ( يعنى قبول كنيم كه عقل نيكى و بدى اعمال را درك مىكند ) ، درحالىكه اهل سنت آن را قبول ندارد ؛ زيرا عقل ، از نظر آنها به حسن هيچ چيزى قضاوت نمىكند و به قبح و بدى چيزى نيز مطلقا حكم نمىنمايد [ بنابراين عقل نيكى و بدى هيچ چيزى را در جهان تشخيص نمىدهد تا بخواهد چنين حكم كند كه : بدون سرپرست گذاشتن امت و دين خدا خوب است يا بد ] بلكه آنچه در تمام افعال ، به حسن و قبح حكم مىكند ، تنها شرع است و بس ، يعنى آنچه شرع بگويد خوب است ، خوب ، و آنچه بگويد بد است ، بد مىباشد ، و عقل به هيچ وجه ، در اين باره ، مورد اعتماد نيست .
[ 3 - كدامين روايت با مدعاى ام المؤمنين ، در تعارض است ؟ ]
3 - اما دربارهء آنچه در پايان - نامهء 74 - به آن اشاره كردهايد مبنى بر اينكه حديث ام المؤمنين در مورد اين مدعا كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هنگام مرگ ، بر سينهء او تكيه داده بود ، معارض دارد ، پاسخ اين است كه ما يك حديث هم از طرق اهل سنت سراغ نداريم كه با آن معارض باشد ، اگر چيزى نزد شما هست ، ذكر كنيد .
و السّلام
س