دستور دادى : روزى پنج بار نماز بخوانيم ، از تو قبول كرديم .
امر به زكات نمودى ، قبول كرديم .
امر به روزهء ماه رمضان كردى ، پذيرفتيم .
فرمان حج دادى ، شنيديم و اطاعت كرديم .
و تو به همهء اينها راضى نشدى و اكنون دست پسر عمويت را گرفتهاى و او را برتر از ما قرار دادهاى و گفتهاى : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » . اين دستور از پيش خود است يا از جانب خدا ؟
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : سوگند به خدايى كه جز او خدايى نيست ، اين فرمان از جانب اوست .
حارث پشت كرد و به جانب مركب سواريش حركت كرد ، پشت كرده مىگفت :
« خداوندا ، اگر آنچه محمّد مىگويد حق است ، بارانى از سنگهاى آسمانى بر ما ببار و يا عذاب اليمى بر ما فروفرست . » هنوز به مركبش نرسيده بود كه خداوند سنگى فرو فرستاد كه بر فرقش خورد و از پشت بدنش خارج گرديد ، آنگاه خداوند اين آيه را نازل فرمود :
« سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ لِلْكافِرينَ لَيْسَ لَهُ دافِعٌ مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعارِجِ ؛
سائلى درخواست عذابى كرد كه كافران نتوانند آن را دفع كنند اين عذاب را از خداوند بزرگ درخواست نمود . »
اين عين الفاظ حديث بود . « 1 » گروهى از اعلام اهل سنت اين حديث را بهطور مسلّم پذيرفتهاند . « 2 »
و السّلام
ش
هامش
( 1 ) - ثعلبى آن را از گروهى از اعلام اهل تسنن همچون علامه شبلنجى مصرى در شرححال على عليه السّلام در كتاب نور الابصار نقل نموده است . اگر خواستى به صفحهء 11 آن مراجعه كن .
( 2 ) - به سيرهء حلبى در قسمت اخبار حجة الوداع مراجعه فرما . اين حديث را در آخر صفحهء 214 ، جزء سوم آن خواهى يافت .