نامهء چهل و نهم 11 / محرم / 1330
1 - اعتراف به فضايل على ؛
2 - فضايل او مستلزم وصيت به خلافت نيست .
[ 1 - اعتراف به فضايل على ؛ ]
1 - امام ابو عبد اللّه احمد بن حنبل مىگويد : « دربارهء هيچ كدام از اصحاب پيامبر به اندازهء على بن ابيطالب عليه السّلام از ناحيهء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، فضايل نقل نشده است . » « 1 »
و ابن عباس گفته است : دربارهء هيچكس به اندازهء على آيات قرآن نازل نشده است .
بار ديگر گفته است : دربارهء على سيصد آيهء قرآن نازل شده است . « 2 »
و بار سوم گفته است : خداوند در هر كجا
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » *
را نازل فرموده ، على عليه السّلام امير و شريف آن است . « 3 » خداوند در آيات فراوانى از قرآن اصحاب محمّد صلّى اللّه عليه و آله را سرزنش كرده ، اما على را جز به نيكى ياد نفرموده است . » « 4 »
عبد اللّه بن عياش بن ابى ربيعه مىگويد : دربارهء على از نظر دانش و علم هرچه مىخواهى با ضرس قاطع بگو . او در اسلام سابقهء روشنى دارد و داماد رسول خداست .
هامش
( 1 ) - حاكم در صفحهء 107 مستدرك آن را آورده و ذهبى در تلخيص آن را تعقيب نكرده است .
( 2 ) - ابن عساكر و عدهاى ديگر از اصحاب سنن آن را آوردهاند .
( 3 ) - طبرانى ، ابن ابى حاتم و عدهاى ديگر از نويسندگان سنن آن را آوردهاند و ابن حجر آن را نقل نموده و نيز سه حديث پيشين را هم در فصل 3 ، باب 9 ، صفحهء 76 صواعق نقل كرده است .
( 4 ) - حديثى است كه ابن عساكر نيز آورده است .