نامهء سى و نهم 30 / ذى الحجه / 1329
درخواست بحث از آيهء ولايت .
گواهى مىدهم كه شما در بحث ، ثابتقدم ، در حمله به ميدان مناظره ، صادق و راستگو ، در رويارويى مباحثه ، سخت نيرومند هستيد ؛ آنچنانكه همتاهاى شما قدرت مقابله را از دست مىدهند و در ميدان گرم مبارزه پابرجا نمىمانند .
بنابراين من نخستين كسى هستم كه به دلالت آن احاديث بر گفتهء شما يقين دارم ، و اگر حمل كردن عمل صحابه بر صحت ، واجب نبود ، من بر حكم شما فرود مىآمدم . اما به ناچار ، بايد از ظاهر اين احاديث دست برداشت ؛ زيرا اقتدا به گذشتگان صالح ( رضى اللّه تعالى عنهم ) چنين اقتضا مىكند .
اما آيهء محكمى كه در آخر نامهء 36 يادآور شدى و آن را مؤيد گفتههاى خود ، دربارهء آن احاديث ، پنداشتهايد ، ما را بر تفسير و معنى آنكه چگونه منظور شما را تأييد مىكند واقف نساختيد . آن را بر ما بخوانيد تا به خواست خدا در آن تدبر كنيم .
و السّلام
س