نامهء بيست و ششم 17 / ذى الحجه / 1329
1 - نص صريح به بيش از ده فضيلت از فضايل امام على ؛ كه در شخص ديگرى وجود ندارد ؛
2 - چرا به آن استدلال مىكنيم ؟
[ 1 - نص صريح به بيش از ده فضيلت از فضايل امام على ؛ كه در شخص ديگرى وجود ندارد ؛ ]
1 - بعد از حديث دار ( كه در نامهء بيستم به بعد توضيح آن داده شد ) ، اين حديث تو را كفايت خواهد كرد ؛ حديثى كه امام احمد ، در جزء اول مسند ، « 1 » امام نسايى ، در خصائص العلويه ، « 2 » حاكم در جزء 3 مستدرك ، « 3 » ذهبى در تلخيص خود - درحالىكه به صحت آن اعتراف نموده است - و ديگر نويسندگان سنن ، از راههايى كه اتفاق و اجماع بر صحت آن است از عمرو بن ميمون نقل كردهاند .
وى مىگويد : پيش ابن عباس نشسته بودم كه نه گروه نزد او آمدند ، گفتند : ابن عباس ، يا همراه ما بيا و يا اطرافت را خلوت كن كه با تو سخنى داريم .
ابن عباس گفت : همراه شما مىآيم . ابن ميمون مىگويد : ابن عباس در آن روز ، هنوز سالم بود و بينايى خود را از دست نداده بود . آنها به كنارى رفتند و به صحبت پرداختند .
ما ندانستيم چه گفتند . ( پس از مدتى ) ابن عباس آمد ، درحالىكه لباسش را تكان مىداد ، و مىگفت : اف ، تف ، بدگويى مردى را مىكنند كه بيش از ده فضيلت دارد ؛ فضايلى كه
هامش
( 1 ) - در آخر صفحهء 330 .
( 2 ) - صفحهء 6 .
( 3 ) - صفحهء 123 .