ملاحظه كنيد .
و در صحيح مسلم ، احاديث او كه از عايشه ، زيد بن ثابت ، عبد اللّه بن عمرو ، نقل كرده است موجود است . از نظر بخارى ، به تنهايى ، زهرى از طاوس ، حديث نقل كرده است و از نظر مسلم ، به تنهايى ، عدهاى از اعلام از وى حديث نقل كردهاند .
وى در مكّه و درحالىكه به حج رفته بود ؛ يك روز پيش از روز ترويه ( روز هفتم ماه ذى الحجه ) ، در سال 104 يا 106 از جهان رخت بربست . روز عظيمى بود ، عبد اللّه بن حسن بن امير مؤمنان عليه السّلام جنازهء او را در ميان ازدحام مردم به دوش كشيد ، ولى آنقدر جمعيت زياد بود كه عمامه از سرش افتاد و عبايش از پشت سر پاره شد . « 1 »
* * *
« ظ »
44 - ظالم بن عمرو بن سفيان ، ابو الاسود دؤلى
حال او ، در تشيع و اخلاصش نسبت به على ، حسن ، حسين و ساير اهل بيت عليهم السّلام آشكارتر از روشنى خورشيد است و لذا نيازى به بيان آن نيست .
ما ، دربارهء او در كتاب سخن مختصر دربارهء مؤلفان و نويسندگان شيعه در صدر اسلام مفصل بحث كردهايم ؛ تشيع او از حقايقى است كه هيچكس در آن مناقشه نكرده است . با اين حال نويسندگان صحاح سته به احاديث او استدلال كردهاند .
در صحيح بخارى ، مىتوانيد احاديثى را كه او از عمر بن خطاب ، نقل كرده است ببينيد ، و در صحيح مسلم ، رواياتى كه وى از ابو موسى و عمران بن حصين آورده است قابل مشاهده است .
رواياتى را كه يحيى بن يعمر از او نقل نموده است ، در صحيح بخارى و مسلم مىتوان ديد .
در صحيح بخارى ، عبد اللّه بن بريده ، و طبق صحيح مسلم ، پسرش ، ابو حرب از او روايت نقل نموده است .
هامش
( 1 ) - اين مطلب را ابن خلكان در وفيات الاعيان در شرححال طاوس نقل كرده است .