است ، و ابن سعد در طبقات ، جزء ششم ، صفحهء 154 مىگويد : او در كوفه ، از افراد ارتش امير مؤمنان عليه السّلام بود كه در طرح و نقشههاى نظامى مهارت داشت .
وى خطيبى توانا و از اصحاب على عليه السّلام بود . او و برادرانش زيد و سيحان ، در جنگ جمل همراه امام على و از نظاميان او بودند ، سيحان پيش از صعصعه خطيب و سخنور بود [ مقام خطابه و سخنرانى را او به عهده داشت ] . در نبرد جمل ، پرچم در دست او بود و شهيد گرديد . « 1 » برادرش زيد پرچم را گرفت ، او نيز به شهادت رسيد ، در اين هنگام صعصعه پيش آمد و پرچم را در اختيار گرفت .
ابن سعد اضافه مىكند : صعصعه از على عليه السّلام و از عبد اللّه بن عباس روايت نقل مىكند ، او مردى موثق بود ، ولى حديث ، كم ذكر كرده است . . .
ابن عبد البر ، در كتاب استيعاب گفته است : او در زمان پيامبر مسلمان بود ، ولى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را ملاقات نكرد و او را نديد ؛ او در آن زمان ، كوچك و كم سنوسال بود . او سيّد و بزرگ قبيلهء خود ( عبد قيس ) ، مردى فصيح ، خطيب ، سخنورى توانا ، عاقل ، داراى زبانى گويا ، ديندارى فاضل و بليغ بود . وى در شمار اصحاب على عليه السّلام به حساب مىآيد .
وى از يحيى بن معين ، نقل مىكند : صعصعه ، زيد و سيحان ، فرزندان صوحان ، همه خطيب و سخنور بودند . زيد و سيحان در نبرد جمل كشته شدند . سپس نقل مىكند :
مشكلى براى عمر در ايام خلافتش پيش آمد ، عمر در ميان مردم به پا خاست و از افراد ، در حل آن نظر خواست . صعصعه كه جوانى نوخاسته بود به پا خاست ، پردهء سكوت را دريد و راه حل صحيح را به روشنى نشان داد . گفتهاش را همه باور مىكردند و برطبق آن عمل نمودند .
و اين هيچ بعيد نيست ؛ چه اينكه پسران صوحان از سران عرب و قطبهاى فضيلت و حسب به شمار مىآيند .
ابن قتيبه آنان را ، در باب افراد مشهور ، اشرافزادگان و اصحاب سلاطين ، در كتاب معارفاش ، آورده و گفته است : پسران صوحان عبارتند از : زيد بن صوحان ، صعصعة بن
هامش
( 1 ) - وى يكى از امراى لشكر در جنگ اهل ردّه نيز بوده است ، چنانكه ابن حجر در قسم اول كتاب الاصابة در آنجا كه نام سيحان بن صوحان را مىآورد ، گفته است .