تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى ) — صفحة 447

مساهمون:

ص٤٤٧
.
هامش
كه قابض ارواح است ( پيش از قبض نمودن روح او ) و نكير و منكر ( كه دو فرشتهء موكل بسؤال در قبرند ) او را بدخول بهشت بشارت دهند ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى محبت و دوستى آل محمد ( ص ) باشد او را با جلالت بسوى بهشت مىبرند همان قسمى كه عروس را بخانهء شوى خويش ميفرستند ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى محبت و دوستى آل محمد ( ص ) باشد دو درب از بهشت به روى او گشوده مىشود ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى محبت و دوستى آل محمد ( ص ) باشد خداوند قبر او را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار دهد ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى محبت و دوستى آل محمد باشد مرگ او را دريافته در حالى كه بسيره و روش پيغمبر و جماعت حقه از دنيا رفته ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى بغض و دشمنى نسبت بآل محمد ( ص ) باشد روز قيامت بيايد ( در صحراى محشر ) در حالى كه بين چشمان او در پيشانيش نوشته شده است : اين مأيوس و نااميد از رحمت پروردگار است ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى خشم و دشمنى با آل محمد ( ص ) باشد به حال كفر از دنيا رفته ، آگاه باشيد و كسى كه بميرد و داراى بغض و عداوت با آل محمد ( ص ) باشد بوى بهشت را نيابد و استشمام نكند . ( فخر رازى گويد ) اين حديثى است كه صاحب كشاف روايت نموده و من ميگويم : آل محمد صلّى اللَّه عليه و سلم آن چنان كسانى هستند كه امر ( نسبت ) ايشان به پيغمبر ( ص ) بر ميگردد ، پس هر كس رشتهء ارتباط و خويشى او به پيغمبر بيشتر و كامل‌تر باشد مسلما او آل پيغمبر خواهد بود ، و هيچ شكى نيست كه ارتباط و پيوستگى فاطمه و على و حسن و حسين برسول خدا از همه كس بيشتر است ، و اين مطلب مثل ساير چيزهائى است كه بسبب روايات متواتره دانسته شده ، پس ثابت شده كه ايشان آل پيغمبرند . و نيز مردم در معنى « آل » اختلاف نموده‌اند ، بعضى گفته‌اند : مراد از آل ، اقارب و خويشان پيغمبر است ، و برخى ديگر گفته‌اند : مراد از آل ، امت پيغمبر است ، پس اگر بگوئيم مقصود از آل ، خويشان پيغمبر است پس فاطمه و على و حسن و حسين آل پيغمبرند ، و اگر بگوئيم مقصود از آل امتى هستند كه دعوت پيمبر را قبول نمودند باز هم ايشان آل پيمبرند ، پس ثابت شد كه آل بهر معنى باشد مسلما آنان آل پيمبرند ، و اما غير آنان از امت پس آيا مشمول لفظ آل هستند يا نه ، در آن اختلاف است . و صاحب كشاف روايت نموده كه هنگامى كه اين آيه يعنى آيهء :قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى، بر پيمبر خدا نازل شد از رسول خدا ( ص ) سؤال شد خويشان تو كه در اين آيه مودت و دوستى ايشان بر ما واجب و لازم شده كيانند ؟ رسول خدا ( ص ) فرمود : على و فاطمه و دو فرزند آن دو بزرگوار است ، پس ثابت شد كه اين