فيما ناجاه أن قال له : يا موسى ! لا أقبل الصّلاة إلّا لمن تواضع لعظمتي و ألزم قلبه خوفي و قطع نهاره بذكري و لم يبت مصرّا على الخطيئة و عرف حقّ أوليآئي و أحبّائي فقال موسى : يا ربّ ! تعني بأحبّآئك و أوليائك إبراهيم و إسحق و يعقوب ؟ فقال اللّه عزّ و جلّ : هم كذلك إلّا أنّي أردت من من أجله خلقت آدم و حوّا و الجنّة و النار فقال موسى : يا ربّ ! و من هو ؟ قال : محمّد أحمد صلّى اللّه عليه و آله شققت إسمه من إسمي ، لأنّي أنا المحمود ، فقال موسى : يا ربّ اجعلني من امّته ، فقال : يا موسى ! أنت من امّته إذا عرفت منزلته و منزلة أهل بيته ، إنّ مثله و مثل أهل بيته فيمن خلقت كمثل الفردوس في الجنان لا ييبس ورقها و لا يتغيّر طعمها ، فمن عرفهم و عرف حقّهم جعلت له عند الجهل حلما و عند الظلمة نورا ، اجيبه قبل أن يدعوني و اعطيه قبل أن يسألني .
هامش
هنگام مناجات بموسى فرمود اين بود كه به او فرمود : اى موسى ، من نماز را ( از هيچ كس ) قبول ننمايم جز از كسى كه در برابر عظمت من تواضع و فروتنى نمايد ، و ترس ( از عقوبت ) مرا پيوسته در دل خود قرار دهد و با ذكر و ياد نمودن من روزش بپايان رساند و با حالت اصرار بر گناه ( و پشيمان نشدن از آن ) شب را بروز نياورد ، و حق و مقام اولياء و دوستان مرا بشناسد . پس موسى عرضكرد : پروردگارا ، مقصود از دوستان و اوليائت ابراهيم و اسحق و يعقوبست ؟ پس خداى با عزت و جلال فرمود : ايشان چنين باشند ( يعنى ابراهيم و اسحق و يعقوب دوستان من هستند ) ليكن من كسى را اراده نمودم كه براى او آدم و حوا و بهشت و آتش را آفريدم ، موسى عرضكرد : پروردگارا ، او كيست ؟ خدا فرمود : او محمد احمد ( ص ) باشد كه نام او را از نام خود گرفتم زيرا منم محمود ، پس موسى عرض كرد : پروردگارا ، مرا از امت او قرار ده ، خدا فرمود : تو از امت او باشى هنگامى كه منزلت و رتبه و مقام او و اهل بيت و خاندانش را بشناسى ، همانا مثل او و اهل بيت و خاندانش در ميان كسانى كه من آفريدم مثل فردوس در بين باغهاى بهشت باشد ( فردوس باغى است وسط بهشت كه بهترين و نيكوترين بوستانهاى بهشت است ) كه برگهاى درختانش خشك نگردد و طعم ميوههايش تغيير نكند ، پس كسى كه ايشان و حق و مقام ايشان را بشناسد من براى او حلم و بردبارى هنگامى كه ( سفيهان با وى ) بجهل و نادانى رفتار نمايند ، و نورى نزد ظلمت و تاريكى گمراهى قرار خواهم داد ( شناختن پيغمبر و خاندانش قلب او را بنور علم و دانش و فضائل اخلاقى كه از ايشان كسب مينمايد منور ميگرداند در حالى كه مردم بظلمت جهل و كفر و نفاق و رذائل اخلاقى گرفتارند ) قبل از آنكه مرا بخواند او را اجابت مينمايم و پيش از آنكه حاجتى از من بخواهد به او عطا خواهم نمود .