من خلقي و اصطفيتك لكلامي ؟ قال : لا يا ربّ ، فقال : إنّي اطلعت إلى الأرض فلم أجد عليها أحدا أشدّ تواضعا لي منك ، فخرّ موسى ساجدا و عفّر خدّيه في التّراب تذلّلا للّه عزّ و جلّ ، فأوحى اللّه تبارك و تعالى إليه : يا موسى ! إرفع رأسك و أمرّ يدك على موضع سجودك و امسح بها وجهك و ما نالته من بدنك فانّه شفآء من كلّ سقم و دآء و آفة و عاهة .
[ الحديث 1559 فيما أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى موسى بن عمران عليه السّلام ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، قال : ( أي كعب الاحبار ) و روى أنّ موسى عليه السّلام مرّ برجل و هو يبكي ثمّ رجع و هو يبكي فقال : إلهي ! عبدك يبكي من مخافتك فقال : يا موسى ! لو ترك دماغه مع دموع عينيه لم أغفر له و هو يحبّ الدنيا .
[ الحديث 1560 فيما أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى موسى بن عمران عليه السّلام ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن جعفر بن محمّد بن عبد اللّه بن ميمون القدّاح عن أبيعبد اللّه عليه السّلام ، عن أبيه ، عن جدّه عليّ بن الحسين عليه السّلام قال : قال موسى
هامش
گفتن تو را برگزيدم ؟ موسى عرضكرد : پروردگارا ( جهت آن را ) نميدانم ، پس خداوند فرمود : همانا من به زمين توجه نمودم و هيچ كس را بر آن نيافتم كه تواضع و فروتنيش نسبت به من بيش از تو باشد ، پس موسى به حال سجده به زمين افتاد و به جهت اظهار ذلت و خوارى نسبت به خداوند با عزت و جلال دو طرف صورتش را به خاك ماليد ، پس خداى تبارك و تعالى به او وحى فرمود كه اى موسى سرت را از سجده بردار و دستت را بر جاى سجدهات بكش و با آن صورت و هر كجاى از بدنت كه دستت به آن ميرسد مسح نما ، زيرا آن موجب شفاء و نجات از هر مرض و بيمارى و درد و آفت است .
( 1 ) 1559 - و نيز در همان كتاب و باب : از كعب الاحبار نقل كرده كه گفت روايت شده كه حضرت موسى ( ع ) عبورش به مردى افتاد كه ميگريست پس ( آن حضرت در پى حاجت خود رفت و ) بازگشت و آن مرد هنوز گريه ميكرد ، عرضكرد خداوندا اين بندهات از خوف و ترس ( عقوبت ) تو ميگريد ، پس خداوند فرمود : اى موسى ، اگر مغز سرش را هم با اشكهاى چشمانش بگذارد و فرو ريزد او را نخواهم آمرزيد با آنكه دنيا را دوست ميدارد ( و بسبب دوستى بسيار و علاقمنديش به آن پيوسته معصيت و نافرمانى مىكند ) .
( 2 ) 1560 - و نيز در همان كتاب و باب : از جعفر بن محمد بن عبد اللَّه بن ميمون قداح از حضرت صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش از جدش على بن الحسين عليهم السّلام روايت