تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى ) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢
يوم القيامة و لا اقيل عثرته . قال : فما جزآء من صلّى الصّلوات لوقتها ؟ قال : اعطيه سؤله و ابيحه جنّتي . قال : إلهي ! فما جزآء من أتمّ الوضوء من خشيتك ؟ قال : أبعثه يوم القيامة و له نور بين عينيه يتلألؤ . قال : إلهي ! فما جزآء من صام شهر رمضان يريد به الناس ؟ قال : يا موسى ! ثوابه كثواب من لم يصمه .

[ الحديث 1554 فيما أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى موسى بن عمران عليه السّلام ]

و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن حفص بن غياث النخعي القاضي قال : سمعت أبا عبد اللّه جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام يقول : جآء إبليس إلى موسى بن عمران عليه السّلام و هو يناجي ربّه ، فقال له ملك من الملائكة : ما ترجو منه و هو في هذه الحالة يناجي ربّه ؟ قال : أرجو منه ما رجوت من أبيه آدم و هو في الجنّة ، و كان
هامش
خدا فرمود : اى موسى ، روز قيامت به او نظر ( رحمت ) نخواهم كرد و از لغزشش گذشت ننمايم . موسى عرضكرد : اجر و پاداش كسى كه نمازهاى يوميه‌اش را در وقت‌شان بخواند چه باشد ؟ خدا فرمود : آنچه را كه از من بخواهد به او عطا ميكنم و بهشت خود را به او مباح مينمايم . موسى عرضكرد : خداوندا ، اجر و پاداش كسى كه به جهت ترس از ( عقوبت ) تو وضو را صحيح و كامل بگيرد چيست ؟ خدا فرمود : روز قيامت او را بر ميانگيزانم ( و زنده‌اش ميگردانم ) در حالى كه براى او نورى باشد كه ميان چشمان و پيشانى وى ميدرخشد . موسى عرضكرد : خداوندا ، جزا و سزاى كسى كه ماه رمضان را روزه بدارد و مردم را به روزه داشتن خود اراده كند ( در روزه‌اش ريا كند ) چه باشد ؟ خدا فرمود : اى موسى ثواب روزه‌اش مانند ثواب آن كسى باشد كه ماه رمضان را روزه نداشته ( روزه‌اش به جهت ريا باطل است ) . ( 1 ) 1554 - و نيز در همان كتاب و باب : از حفص بن غياث نخعى قاضى روايت شده كه گفت از حضرت صادق ( ع ) شنيدم كه ميفرمود : ابليس ( شيطان ) بجانب موسى بن عمران ( ع ) آمد در حالى كه موسى با پروردگار خود مناجات مينمود ، پس فرشته‌اى از فرشتگان بشيطان گفت چه اميدى بموسى دارى با اينكه او در اين حالت است كه با پروردگار خود مناجات مىكند ، شيطان گفت از او آن را اميد دارم كه از پدرش آدم اميد داشتم با اينكه در بهشت بود ( مانند آنكه پدرش را در بهشت فريب دادم او را نيز ميفريبم ) و در آنچه خداوند