قال موسى : إلهي ! فما جزآء من أطعم مسكينا ابتغآء وجهك ؟ قال : يا موسى ! آمر مناديا ينادي يوم القيامة على رؤوس الخلائق أنّ فلان بن فلان من عتقاء اللّه من النار .
قال موسى : إلهي ! فما جزآء من وصل رحمه ؟ قال : يا موسى ! انسي له أجله و اهوّن عليه سكرات الموت و تناديه خزنة الجنّة : هلمّ إليتا فادخل من أىّ أبوابها شئت .
قال موسى : إلهي ! فما جزآء من كفّ أذاه عن الناس و بذل معروفه لهم ؟
قال : يا موسى ! تناديه النار يوم القيامة لا سبيل لي عليك .
قال موسى : إلهي ! فما جزآء من ذكرك بلسانه و قلبه ؟ قال : يا موسى ! أظلّه يوم القيامة بظلّ عرشي و أجعله في كنفي .
هامش
مستقيم ديانت ، و انجام دادن وظائف عبوديت با وجود موانع بسيار ، مانند مذاهب باطله و شياطين جن و انس و نفس اماره و شهواتش كه براى انسان است جز بقدرت و حفظ و توفيق خدا جهت هيچ كس ميسر نباشد ) .
موسى عرض كرد : خداوندا ، اجر و پاداش كسى كه به جهت خوشنودى تو بينوائى را اطعام كند چيست ؟ خداوند فرمود : اى موسى ، من منادى را امر ميكنم كه روز قيامت ميان مردم بطورى كه همه بشنوند ندا كند كه فلانى پسر فلانى ( كنايهء از نام اطعامكننده و پدرش باشد ) از آزادشدگان خدا از آتش جهنم است .
موسى عرض كرد : جزا و پاداش كسى كه صلهء رحم كند ( بخويشانش نيكى نمايد ) چيست ؟ خدا فرمود : من اجل و مرگ او را بتأخير مياندازم ( و عمر ويرا طولانى ميسازم ) و سكرات موت و سختىهاى جان دادن را بر او آسان ميگردانم و نگهبانان بهشت او را ندا كنند كه به زودى نزد ما بيا ، و از هر يك از درهاى بهشت كه ميخواهى در آن داخل شو .
موسى عرض كرد : خداوندا ، اجر كسى كه از اذيت و آزار رساندن بمردم خوددارى كند و نسبت بايشان احسان و نيكى نمايد چه باشد ؟ خداوند فرمود : اى موسى ، آتش جهنم روز قيامت او را ندا كند كه راهى بر تو براى من نباشد ( يعنى تو در آتش نميروى ) .
موسى عرض كرد : اجر و پاداش كسى كه تو را به زبان و قلبش ياد كند چه باشد ؟ خدا فرمود : اى موسى ، روز قيامت با سايهء عرش خود بر او سايه ميافكنم ( و او را مشمول رحمت خود ميسازم ) و او را در كنف حمايت خود قرار مىدهم .