يتقرّبوا إليّ بشيء أحبّ إلىّ من ثلاث خصال ، قال : يا ربّ و ما هنّ ؟ قال : يا موسى ! الزهد في الدنيا و الورع عن المعاصي و البكاء من خشيتي ، قال موسى : يا ربّ ما لمن صنع ذا ؟ فأوحى اللّه عزّ و جلّ إليه : يا موسى ! أمّا الزاهدون في الدنيا ففي الجنّة ، و أمّا البكّاؤون من خشيتي ففي الرفيق الأعلى لا يشاركهم فيه أحد ، و أمّا الورعون عن معاصىّ فإنّي افتّش الناس و لا افتّشهم .
[ الحديث 1546 فيما أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى موسى بن عمران عليه السّلام ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن محمّد بن قيس ، عن أبيجعفر عليه السّلام قال : أوحى اللّه إلى موسى عليه السّلام : إنّ من عبادي من يتقرّب إلىّ بالحسنة فاحكّمه في الجنّة ، فقال موسى عليه السّلام : و ما تلك الحسنة ؟ قال : يمشي مع أخيه المؤمن في حاجته قضيت أولم تقض .
[ الحديث 1547 فيما أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى موسى بن عمران عليه السّلام ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن عبد اللّه بن الوليد الوصّافي قال : سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول : إنّ فيما ناجى اللّه به موسى بن عمران عليه السّلام أن قال : لي عباد
هامش
همانا بندگان من به هيچ چيز ( و هيچ وسيلهاى ) تقرب به من نجستند كه آن نزد من محبوبتر باشد از سه خصلت ، حضرت موسى عرض كرد پروردگارا آنها چيست ؟ خداوند فرمود :
اى موسى ( آن سه خصلت ) روى گردانيدن از دنيا و رغبت نداشتن به آن و ورع و پرهيز از گناهان و گريستن از ترس من است ، حضرت موسى عرض كرد پروردگارا اجر و پاداش كسى كه اين سه عمل را بجا آورد چه باشد ؟ پس خداى با عزت و جلال به او فرمود كه اى موسى ، اما كسانى كه از ( لذتهاى حرام ) دنيا كنارهگيرى نمايند پس در بهشت خواهند بود و اما كسانى كه از ترس ( عقوبت ) من بسيار گريهكنندگانند پس در درجات عاليه و قرب رحمت مخصوص من جاى دارند و هيچ كس با ايشان در آن درجات شركت نمينمايد و اما پرهيزكاران از گناهان و نافرمانى من پس همانا من اعمال مردم را روز قيامت بررسى ميكنم و عمل و كارهاى ايشان را تفتيش و بازجوئى نخواهم نمود .
( 1 ) 1546 - و نيز در همان كتاب و باب : از محمد بن قيس از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود : خداوند بموسى ( ع ) وحى فرمود كه همانا بعضى از بندگان من آن كسى است كه بسبب حسنه و كار نيكى به من تقرب ميجويد پس من او را در بهشت حكم فرما قرار مىدهم ، موسى ( ع ) عرض كرد آن كار نيك چيست ؟ خداوند فرمود : با برادر مؤمن خود به جهت برآوردند حاجتش ميرود چه آن حاجت بر آورده شود يا بر آورده نشود .
( 2 ) 1547 - و نيز در همان كتاب و باب : از عبد اللَّه بن وليد و صافى روايت شده كه گفت از حضرت باقر ( ع ) شنيدم كه ميفرمود : همانا ضمن آنچه خداوند هنگام مناجات بموسى بن عمران وحى نمود آنست كه فرمود : براى من بندگانى است كه بهشت خود را