اللّه ، و لا يزرينّ أحدكم بأحد من خلق اللّه فانّه لا يدري أيّهم وليّ اللّه .
[ الحديث 1524 الذنوب و آثارها ]
في المجلّد الخامس عشر من البحار : باب « الذنوب و آثارها » ( العلل ) عن ابن نباتة قال : قال أمير المؤمنين عليه السّلام : ما جفّت الدّموع إلّا لقسوة القلوب و ما قست القلوب إلّا لكثرة الذنوب .
[ الحديث 1525 الذنوب و آثارها ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( نوادر الراوندي ) باسناده عن موسى بن جعفر عليه السّلام عن آبائه عليهم السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : للمؤمن اثنان و سبعون سترا ، فاذا أذنب ذنبا انهتك عنه ستر ، فان تاب ردّه اللّه إليه و سبعة معه ، و إن أبى إلّا قدما قدما في المعاصي تهتّك عنه أستاره ، فان تاب ردّها اللّه إليه و مع كلّ ستر منها سبعة ، فان أبى إلّا قدما قدما في المعاصي شكت الملائكة إلى ربّها فتهتّكت أستاره و بقى بلاستر ، فأوحى اللّه تعالى إلى ملائكته أن استروا عبدي بأجنحتكم ، فإنّ
هامش
از آنها خشم و غضب خداوند است ( مقصود آن گناهى است كه انسان پس از آن موفق بتوبه و بازگشت بطاعت و فرمانبردارى خداوند نگردد و گر نه همهء گناهان باعث غضب خدا باشد ) و هيچ كس از شما هيچ يك از خلق خدا ( و مؤمنين ) را كوچك و ناچيز نشمارد ، زيرا نميداند كه كدام يك از ايشان دوست خداوند است .
( 1 ) 1524 - در جلد پانزدهم بحار : باب « گناهان و آثار آنها » از كتاب علل الشرائع از ابن نباته روايت شده كه امير المؤمنين ( ع ) فرمود : اشگها ( ى چشمها ) خشگ نگرديد جز به جهت قساوت و سخت شدن قلبها ، و دلها سخت نگرديده مگر بسبب بسيار بودن گناهان .
( 2 ) 1525 - و نيز در همان كتاب و باب : از كتاب نوادر راوندى از حضرت موسى بن جعفر از پدران گراميش عليهم السّلام روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : براى مؤمن هفتاد و دو پرده و پوشش باشد ، پس هر گاه گناهى را مرتكب شود يك پرده از او برداشته مىشود پس اگر توبه كند خداوند آن پرده را به او برميگرداند در حالى كه هفت پردهء ديگر با آن باشد ، و اگر از توبه خوددارى نمايد و در معاصى و گناهان فرو رود پردههايش از او برداشته شود ، پس اگر توبه كند خداوند آنها را به او برگرداند و با هر پردهاى از آنها هفت پرده باشد ، پس اگر از توبه خوددارى كند و در معصيت و نافرمانيها فرو رود فرشتگان ( كه نگهبانان او هستند ) بپروردگار خود از او شكايت نمايند پس پردههاى او برداشته شود و بدون پرده باقى ماند ، پس خداوند متعال بفرشتگانش وحى فرمايد كه بندهء مرا با بالهاى خود بپوشانيد ( مردم را از بررسى عيوب و كارهاى زشت ايشان منصرف سازيد )