منها إليكم ، إنّ أحدكم لتصيبه المعرّة من السلطان و ما ذلك إلّا بذنوبه ، و إنّه ليصيبه السقم و ما ذاك إلّا بذنوبه ، و إنّه ليحبس عنه الرّزق و ما هو إلّا بذنوبه ، و إنّه ليشدّد عليه عند الموت و ما ذاك إلّا بذنوبه حتّى يقول من حضره : لقد غمّ بالموت ، فلمّا رأى ما قد دخلني قال : أتدري لم ذاك ؟ قلت : لا ، قال : ذاك و اللّه أنّكم لا تؤاخذون بها في الاخرة و عجّلت لكم في الدنيا .
[ الحديث 1523 وجوب اجتناب المحقّرات من الذنوب ]
و فيه أيضا : باب « وجوب اجتناب المحقّرات من الذنوب » محمّد بن عليّ الكراجكي في كتاب كنز الفوائد قال : روى عن أحد الأئمّة عليه السّلام أنّه قال :
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : إنّ اللّه كتم ثلاثة في ثلاثة : كتم رضاه في طاعته ، و كتم سخطه في معصيته ، و كتم وليّه في خلقه ، فلا يستخفنّ أحدكم شيئا من الطاعات فانّه لا يدري في أيّها رضى اللّه ، و لا يستقلّنّ أحدكم شيئا من المعاصي فانّه لا يدري في أيّها سخط
هامش
سوگند كه گناهان به هيچ كس اثرش باشتابتر و زودتر از شما نباشد ، همانا بعضى از شما صدمه و آزار از صاحب سلطنت و قدرت به او ميرسد و آن نيست مگر بسبب گناهانش ، و مرض و بيمارى به او ميرسد و آن نيست جز بواسطهء گناهانش و از ( وسعت و گشايش ) روزى او جلوگيرى شود و آن نيست مگر بسبب گناهانش ، و همانا هنگام مرگ بر او سختگيرى شود تا حدى كه حضار گويند بمرگ ( و سكرات آن بسيار ) بر او سختگيرى شد و آن نيست جز بواسطهء گناهانش ، پس چون حضرت آنچه را كه بر من وارد گرديد ( از آثار حزن و اندوه ) مشاهده نمود فرمود : آيا جهت اين امور را ميدانى ؟ عرض كردم : نه ( نميدانم ) فرمود : به خدا سوگند جهتش آنست كه شما در آخرت بگناهان مؤاخذه و عقوبت نشويد و عقوبت و سزاى شما در دنيا ( بامورى كه در اين حديث و ساير روايات ذكر شده ) تعجيل و شتاب گرديده است .
( 1 ) 1523 - و نيز در همان كتاب : باب « وجوب اجتناب از گناهان كوچك » از محمد بن على كراجكى در كتاب كنز الفوائد از يكى از امامان عليهم السّلام روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : همانا خداوند سه چيز را در سه چيز پنهان نموده : رضايت و خوشنودى خود را در طاعات و كارهاى نيك پنهان فرموده ، و خشم و غضب خود را در معصيت و نافرمانيش پنهان نموده ، و دوست خود را در ميان خلقش پنهان فرموده ، پس هيچ كس از شما هيچ يك از طاعات و كارهاى نيك را سبك نشمارد ، زيرا نميداند كه در كدام يك از آنها رضايت خداوند است ( مقصود طاعتى است كه موجب رضايت و مانع و جلوگير از معاصى باشد تا صاحب آن هرگز مورد غضب و خشم خدا نگردد ) و هيچ كس از شما هيچ يك از معصيت و گناهان را اندك و كوچك نپندارد ، زيرا نميداند كه در كدام يك