[ الحديث 1494 فضل شيعة علي عليه السلام ]
و فيه أيضا : ( أوائل الجزء الاوّل ) عن أنس بن مالك قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : يدخل الجنّة من امّتي سبعون ألفا لا حساب عليهم ، ثمّ التفت إلى عليّ عليه السّلام فقال : هم شيعتك و أنت إمامهم .
[ الحديث 1495 الرّسوم في معاشرة النّاس ]
و فيه أيضا : باب « الرّسوم في معاشرة النّاس » و عنه صلّى اللّه عليه و آله : لا تحقرنّ أحدا من المسلمين فانّ صغيرهم عند اللّه كبير .
[ الحديث 1496 في البشاشة ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، علي عليه السّلام : البشاشة حبالة المودّة و الاحتمال قبر العيوب .
[ الحديث 1497 الأسماء و الكني و الألقاب ]
و فيه أيضا : باب « الأسماء و الكني و الألقاب » قال النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله : لا يردّ دعاء أوّ له بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ، قال صلّى اللّه عليه و آله : امّتي يأتون يوم القيامة و هم يقولون : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم فتثقل حسناتهم في الميزان ، فيقال : ألا ما أرجح موازين امّة محمّد صلّى اللّه عليه و آله ؟ فتقول الأنبياء عليهم السّلام : إنّ ابتداء كلامهم ثلاثة أسماء من أسماء اللّه لو وضعت في كفّة الميزان و وضعت سيّئات الخلق في كفّة
هامش
( 1 ) 1494 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل جزء اول ) از انس بن مالك روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هفتاد هزار نفر از امت من بدون حساب داخل بهشت ميشوند ، سپس آن حضرت بعلى ( ع ) توجه نمود و فرمود : ايشان شيعيان و پيروان تو باشند و تو امام و پيشواى آنان باشى .
( 2 ) 1495 - و نيز در همان كتاب : باب « رسوم در معاشرت با مردم » از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : هيچ يك از مسلمانان را كوچك مشمار ، زيرا كوچكترين آنان نزد خداوند ، بزرگ ( و داراى مقام ) است .
( 3 ) 1496 - و نيز در همان كتاب و باب : از ( حضرت امير المؤمنين على ( ع ) روايت شده كه فرمود : خوشروئى نمودن با مردم دام و وسيلهء مودت و دوستى باشد ، و تحمل نمودن و بردبارى باعث پنهان گشتن عيبها شود .
( 4 ) 1497 - و نيز در همان كتاب : باب « اسماء و كنى و القاب » از پيغمبر اكرم ( ص ) روايت شده كه فرمود : هيچ دعائى كه اول آنبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِباشد رد نشود و فرمود : روز قيامت امت من مىآيند در حالى كه ميگويند :بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ، پس حسنات و طاعات ايشان در ميزان اعمال ( بر گناهانشان ) سنگينى مىكند ، پس گفته شود آگاه باشيد كه چه چيز موجب ترجيح و برترى حسنات امت محمد ( ص ) در ميزان اعمال ايشان گرديده ، پس پيمبران عليهم السّلام ميگويند : همانا آغاز سخن گفتن آنان سه نام از نامهاى خداوند بوده كه اگر آن ( سه نام ) در يك كفهء ميزان ( يعنى كفهء حسنات