[ الحديث 1425 ذمّ الدنيا ]
و فيه أيضا : باب « ذمّ الدنيا » عن أنس قال : خرج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ذات يوم على أصحابه فقال : منكم من يريد أن يذهب اللّه عنه العمى و يجعله بصيرا ، ألا إنّه من رغب في الدّنيا و طال أمله فيها أعمى اللّه قلبه على قدر ذلك ، و من زهد في الدّنيا و قصر أمله فيها أعطاه اللّه علما به غير تعلّم و هدى به غير هداية ، ألا إنّه سيكون بعدي قوم لا يستقيم لهم الملك إلّا بالقتل و التّجبّر ، و لا الغنى إلّا بالفخر و البخل ، و لا المحبّة إلّا باتّباع الهوى ، ألا فمن أدرك ذلك الزّمان منكم فصبر على الفقر و هو يقدر على الغنى و صبر على البغضآء و هو يقدر على المحبّة و صبر على الذّلّ و هو يقدر على العزّ لا يريد بذلك إلّا وجه اللّه أعطاه اللّه ثواب خمسين صدّيقا
.
[ الحديث 1426 صفة العلماء ]
في الكافي : ( كتاب فضل العلم ) باب « صفة العلماء » عن معاوية بن وهب قال :
سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : اطلبوا العلم و تزيّنوا معه بالحلم و الوقار ، و تواضعوا
هامش
( 1 ) 1425 - و نيز در همان كتاب : باب « ذم دنيا » از انس روايت شده كه روزى رسول خدا ( ص ) بر اصحابش وارد شد و فرمود : كسانى از شما هستند كه ميخواهند خداوند كورى ( قلب ) را از ايشان بر طرف سازد و بيناشان گرداند ، آگاه باشيد كسى كه به دنيا ميل و رغبت نمايد و آرزويش در آن طولانى و دراز گردد خداوند قلب او را به همان مقدار علاقهمنديش كور گرداند ، و كسى كه از ( آلايش حرام ) دنيا روى گرداند و كنارگيرى كند و آرزويش را در آن كوتاه نمايد خداوند به او علم و دانش و هدايت به راه حق عطا فرمايد كه بدون معلم و راهنماى بشرى باشد ، آگاه باشيد كه به زودى قومى پس از من باشند كه ملك و سلطنت براى آنان برقرار نشود جز بكشتن ( بيگناهان ) و بظلم و تكبر ، و بينيازى و ثروت برقرار نشود مگر بسبب فخر نمودن و بخلورزيدن ، و دوستى يافت نشود جز بپيروى از هوى و هوس ، آگاه باشيد هر كس از شما آن زمان را درك كند و بر فقر و نيازمندى صبر نمايد در حالى كه بر تحصيل ثروت قدرت دارد ، و بر دشمنى نمودن اهل دنيا نسبت به او شكيبائى ورزد با اينكه ( بوسيلهء پيروى از ايشان در هوسرانى ) ميتواند محبت آنان را نسبت به خود جلب نمايد ، و بر ذلت و خوارى ( نزد علاقهمندان به دنيا ) صبر كند در حالى كه قدرت بر تحصيل عزت و آبرومندى دارد و در صبر و شكيبائيش جز قرب و خوشنودى خدا را نخواهد خداوند ثواب عبادت پنجاه صديق را به او عطا فرمايد ( صديق كسى است كه قولا و عملا پيغمبر عصر خود را تصديق نمايد ) .
( 2 ) 1426 - در كافى : ( كتاب فضل علم ) باب « صفت علماء » از معاوية بن وهب روايت شده كه گفت از حضرت صادق ( ع ) شنيدم كه ميفرمود : دانش را طلب نمائيد و خود را با آن دانش بسبب حلم و بردبارى و وقار زينت دهيد ، و نسبت به كسى كه علم را به او مىآموزيد