خَشِيَ رَبَّهُ
.
يا بن مسعود ! إيّاك أن تدع طاعة اللّه و تقصد معصيته شفقة على أهلك لأنّ اللّه تعالى يقول :
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
.
يا بن مسعود ! إذا تلوت كتاب اللّه تعالى فأتيت على آية فيها أمر و نهى فردّدها نظرا و اعتبارا فيها و لا تسه عن ذلك ، فانّ نهيه يدلّ على ترك المعاصى و أمره يدلّ على عمل البرّ و الصّلاح ، فانّ اللّه تعالى يقول :
فَكَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
.
هامش
بيامرزد ، و ميفرمايد :رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ، خداوند از ايشان يعنى از پرهيزكاران خوشنود است و ايشان نيز از خدا خوشنود باشند و اين مقام براى كسى است كه از پروردگار خود بترسد .
اى پسر مسعود ، از واگذاردن طاعت و فرمانبردارى خداوند و قصد معصيت و نافرمانى او به جهت شفقت و مهربانى بخاندان خود دورى نما و بپرهيز ، زيرا خداى تعالى ( در قرآن كريم ) ميفرمايد :يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ. . . اى مردم از نافرمانى پروردگار خود بپرهيزيد ، و بترسيد از روزى كه پدر از فرزندش چيزى از عذاب را بر طرف نميكند و به او سودى نميرساند و فرزند از پدرش نيز جلوگير چيزى از عذاب نباشد و بوى سودى نرساند ، همانا وعده و نويدى كه خدا داده است حق است ، پس البته زندگانى دنيا شما را فريب ندهد و البته شيطان فريبنده ، شما را نفريبد .
اى پسر مسعود ، هر گاه كتاب خداى تعالى را تلاوت كنى و بآيهاى كه در آن امر و نهى باشد برخوردى پس آن آيه را به جهت توجه و عبرت گرفتن به آن تكرار نما و از آن غفلت مورز ، زيرا نهى آن بر ترك معاصى و گناهان و امر آن بر انجام دادن كارهاى نيك و شايسته دلالت مينمايد ، پس همانا خداى تعالى ( در قرآن ) ميفرمايد :فَكَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ، پس حال ايشان چگونه است هنگامى كه آنان را براى روز قيامت كه شك و شبههاى در آن نيست جمع سازيم و هر كسى را جزاى عملش بطور كامل و تمام داده شود و بايشان ظلم و ستمى نگردد .