اللّه عزّ و جلّ ، إعلموا أنّكم في أجل محدود و أمل ممدود و نفس معدود و لابدّ للأجل أن يتناهى و للأمل أن يطوى و للنّفس أن يحصى ، ثمّ دمعت عيناه و قرء :
وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ كِراماً كاتِبِينَ ، يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ
.
[ الحديث 1412 حب الدنيا و ذمها ]
و فيه أيضا : في ذلك المجلس ، و قال أمير المؤمنين عليه السّلام في بعض خطبه : أيّها النّاس ! إنّ الدّنيا دار فناء و الآخرة دار بقاء ، فخذوا من ممرّكم لمقرّكم و لا تهتكوا أستاركم عند من لا يخفى عليه أسراركم ، و أخرجوا من الدّنيا قلوبكم من قبل أن تخرج منها أبدانكم ، ففي الدّنيا حيّيتم [ حبستم ] و للاخرة خلقتم ، إنّما الدّنيا كالسمّ يأكله من لا يعرفه ، إنّ العبد إذا مات قالت الملائكة :
ما قدّم ؟ و قال النّاس : ما أخّر ؟ فقدّموا فضلا [ بعضا ] يكن لكم و لا تؤخّروا
هامش
خداوند با عزت و جلال آسانتر يافتيم ، و بدانيد كه البته شما در مدت ( عمر و زندگى ) محدود و داراى پايان و آرزوى دور و دراز و نفسهاى شمارهدار قرار گرفتهايد و بناچار مدت زندگى بپايان خواهد رسيد و آرزو بسبب مرگ درهم پيچيده خواهد شد ( و آرزومند بآرزوهايش نائل نگردد ) .گر بمانديم زنده بردوزيم * جامهاى كز فراق چاك شده
ور بمرديم آرزو ببريم * اى بسا آرزو كه خاك شدهو نفسها شماره شود و بپايان رسد ، سپس چشمان مبارك حضرت اشك بريخت و ( اين آيهء مباركه را ) تلاوت فرمود :وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ ، كِراماً كاتِبِينَ ، يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ، و همانا بر شما نگهبانانى ( از فرشتگان ) است كه بزرگواران و نويسندگان ( اعمال شما ) هستند ، آنچه را كه بجا مىآوريد ميدانند .
( 1 ) 1412 - و نيز در همان كتاب و مجلس است كه حضرت امير المؤمنين ( ع ) در بعضى از خطبهها و سخنرانيهاى خود فرمود : اى مردم ، همانا دنيا خانه و سراى فانى و نابود گرديدن است ، و آخرت سراى باقى ماندن و جاودانى است ، پس از محل عبور و گذرگاه خود جهت قرارگاه ( جاودانى ) خويش توشه بر گيريد ، و نزد كسى كه اسرار و پنهانىهاى شما بر او مخفى و پوشيده نيست پردههاى خود را ندريد ، و دلهاى خويش را از دنيا بيرون ببريد پيش از آنكه بدنهاى شما از آن خارج گردد ، پس در دنيا زنده شديد [ حبس و بازداشت گشتيد ] و به جهت ( بهرهمند شدن از نعمتهاى جاودانى ) آخرت آفريده شديد ، همانا مثل دنيا چون سم است كه مىخورد آن را كسى كه نميشناسدش ، همانا بنده چون بميرد فرشتگان گويند اين بنده ( از طاعات ) چه چيز پيش فرستاده ، و مردم گويند ( از مال و ثروت ) چه باقى گذارده است ؟ پس زيادتى و يا بعضى از اموال و دارائى خود را پيش فرستيد كه