من الكذب و الحرام و الغيبة تقرّبا ، قرّبه اللّه منه حتّى تمسّ ركبتاه ركبتي إبراهيم خليل الرحمان عليه السّلام .
[ الحديث 1153 استحباب إمساك سمع الصائم و بصره و شعره و بشره و جميع اعضائه عمّا لا ينبغي ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن جابر بن يزيد ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال عليه السّلام : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لجابر بن عبد اللّه : يا جابر ! هذا شهر رمضان ، من صام نهاره و قام وردا من ليله و عفّ بطنه و فرجه و كفّ لسانه خرج من الذنوب كخروجه من الشهر ، فقال جابر : يا رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله ) ما أحسن هذا الحديث ؟ فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : يا جابر ، ما أشدّ هذه الشروط ؟
[ الحديث 1154 استحباب إمساك سمع الصائم و بصره و شعره و بشره و جميع اعضائه عمّا لا ينبغي ]
في نهج البلاغة : و قال ( أمير المؤمنين ) عليه السّلام : كم من صائم ليس له من صيامه إلّا الظمآء ، و كم من قائم ليس له من قيامه إلّا العنآء ، حبّذا نوم الأكياس و إفطارهم
.
هامش
از دروغ و حرام و غيبت به جهت تقرب ( برحمت خداوند ) باز دارد خداوند او را برحمت خود نزديك گرداند تا درجهاى كه ( بواسطهء تقرب و گرامى بودن نزد خدا ) دو زانوى او به دو زانوى حضرت ابراهيم خليل الرحمن برسد .
( 1 ) 1153 - و نيز در همان كتاب و باب : از جابر بن يزيد از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) بجابر بن عبد اللَّه ( انصارى ) فرمود : اى جابر ، اين ماه رمضانست ، كسى كه روزش را روزه بدارد و قسمتى از شبش را بعبادت بپاخيزد و شكم و عورت خود را ( از حرام ) نگاهدارى نمايد و زيان خويش را ( از سخنان حرام و ناروا ) باز دارد ، از گناهان بيرون آيد مانند بيرون رفتن او از ماه ( رمضان ) پس جابر عرض كرد اى رسول خدا چه اندازه نيكوست اين حديث ؟ ( كه روزهء ماه مبارك باعث آمرزش گناهان خواهد شد ) پس رسول خدا ( ص ) فرمود : اى جابر چقدر سخت و دشوار است اين شرطها ؟ ( 2 ) 1154 - در نهج البلاغه است كه ( امير مؤمنين ( ع ) فرمود : چه بسيار است روزه دارى كه سود و اثرى براى او از روزه داشتنش جز تشنگى نيست ، و بسا شبزندهدارى كه براى او از شبزندهداريش فايده و نتيجهاى جز رنج و مشقت نيست ، خوشا خواب زير كان و روزه دار نبودنشان ( زيرا اعمال و طاعات و حتى خواب و روزه نگرفتن آنها مطابق دستور شرع مقدس و مرضى خداوند است ) .