[ الحديث 1077 في الذنوب ]
و فيه أيضا : باب « الذنوب » عن أبي اسامة ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال :
سمعته يقول : تعوّذوا باللّه من سطوات اللّه باللّيل و النهار ، قال : قلت له و ما سطوات اللّه ؟ قال : الأخذ على المعاصي .
[ الحديث 1078 في الذنوب ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن أبي عمرو المدائني ، عن أبي - عبد اللّه عليه السّلام قال : سمعته يقول : كان أبي عليه السّلام يقول : إنّ اللّه قضى قضاء حتما أن لا ينعم على العبد بنعمة فيسلبها إيّاه حتّى يحدث العبد ذنبا يستحقّ بذلك النقمة .
[ الحديث 1079 ثواب من ختم دعاءه بقول ما شاء اللّه لا قوّة إلّا باللّه ]
في أمالي الصدوق : ( المجلس السادس و الثلاثون ) عن عمران الزعفراني عن الصادق جعفر بن محمّد عليهما السّلام قال : ما من رجل دعا فختم دعاءه بقول « ما شاء اللّه لا قوّة إلّا باللّه » إلّا اجيب صاحبه .
هامش
كه همان طورى كه شخص تشنه در موقع جدا بودن از آب اضطرابى در خود مشاهده مىكند و ميل و علاقهء فراوانى به آب دارد و پس از رسيدن به آب ، زندگى مادى او مستقر ميگردد و توانائى كامل در خود مشاهده مينمايد و اضطراب قلبى او مبدل بسكونت گردد ، همچنين است مؤمن كه علاقهء فراوانى ببقاء و دوام مؤمنين دارد و تشنهء ملاقات ايشان است و چون مؤمنى را به بيند حيات و زندگى روحانى او قوت يافته و آرامش خاطر پيدا مىكند .
( 1 ) 1077 - و نيز در همان كتاب : باب « ذنوب » از ابى اسامه روايت شده كه از حضرت صادق ( ع ) شنيدم ميفرمود : به خداوند پناه بريد از سختگيريهاى او در شب و روز ( راوى ) گفت به حضرت عرض كردم سختگيريهاى خدا چيست ( و چگونه است ) فرمود : گرفتن ( و عقوبت ) بر گناهانست .
( 2 ) 1078 - و نيز در همان كتاب و باب : از ابى عمرو مدائنى روايت شده كه از حضرت صادق ( ع ) شنيدم ميفرمود پدرم ميفرمود : همانا خداوند بطور قطع حكم فرموده كه نعمتى به بندهاى عنايت نفرمايد كه آن را از او سلب فرمايد تا آنكه آن بنده گناهى مرتكب شود كه بسبب آن گناه مستحق و سزاوار عقوبت و انتقام گردد ( بزوال نعمت و ساير بلايا و مصائب ) .
( 3 ) 1079 - در امالى صدوق : ( مجلس سى و ششم ) از عمران زعفرانى از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : نيست مردى كه دعائى كند و دعاء خود را به گفتنما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِپايان دهد مگر آنكه خواستهء صاحب آن برآورده شود .