إنّ حوائج الناس إليكم من نعم اللّه عليكم فلا تملّوا النّعم .
[ الحديث 611 مواعظ الصّادق جعفر بن محمّد عليه السّلام و وصاياه و حكمه ]
و فيه أيضا : باب « مواعظ الصّادق جعفر بن محمّد عليه السّلام و وصاياه و حكمه » ( تحف العقول ) و قال عليه السّلام : لا يبلغ أحدكم حقيقة الايمان حتّى يحبّ أبعد الخلق منه في اللّه و يبغض أقرب الخلق منه في اللّه .
[ الحديث 612 من أنعم اللّه عليه نعمة فعرفها بقلبه و علم أنّ المنعم عليه اللّه فقد أدّى شكرها ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( تحف العقول ) و قال عليه السّلام : من أنعم اللّه عليه نعمة فعرفها بقلبه و علم أنّ المنعم عليه اللّه فقد أدّى شكرها و إن لم يحرّك لسانه ، و من علم أنّ المعاقب على الذّنوب اللّه فقد استغفر و إن لم يحرّك به لسانه ، و قرء :
إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ
الآية .
هامش
( يعنى چون حوائج خلق را برآورديد اجر بزرگ براى شما خواهد بود ) پس از ( اين گونه پيش آمدها و ) نعمتها بستوه نيائيد .
( 1 ) 611 - و نيز در همان كتاب : باب « اندرزهاى حضرت صادق عليه السّلام و سفارشها و پندهاى حكيمانهء آن حضرت » ( از تحف العقول ) نقل شده است كه آن حضرت فرمود : هيچ يك از شما بحقيقت ايمان نميرسد تا آنكه دوست بدارد دورترين مردم را نسبت به خود براى خداوند ، و دشمن بدارد نزديكترين مردم را نسبت به خود براى رضاى خدا ( مقصود آنست كه دوستى و دشمنى او براى خدا باشد و نسبت به نزديك و دور و آشنا و غير آشنا فرقى نگذارد ) .
( 2 ) 612 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از كتاب تحف العقول ) نقل شده است كه آن حضرت فرمود : كسى را كه خداوند نعمتى به او عنايت فرموده و آن نعمت را از ( صميم ) قلب بشناسد ( و قدردانى كند ) و بداند كه بخشندهء نعمت بر او خداوند است ، شكر آن نعمت بجاى آورده گر چه زبان او ( بكلمات شكر ) گويا نشود ، و كسى كه بداند جزا دهندهء بر گناهان خداوند است ( و از گناه خويش در ترس و هراس بوده باشد ) پس طلب آمرزش نموده و اگر چه زبانش را بالفاظ ذكر حركت نداده باشد ( يعنى قلبا به خداوند متوجه گرديده و در سويداى دل از آفريدگارش خواستار عفو از معصيتهاى خود شده ، يا چون ترس و خوف از عقاب الهى دارد پس خوف او بمنزلهء طلب آمرزش است نزد خداوند اگر چه زبانش بكلمات استغفار گويا نباشد ، پس از اين حضرت اين آيه كريمه را ) تلاوت فرمود :إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ( اگر آنچه در درون خويش داريد آشكار كنيد يا آن را پوشيده داريد خداوند به آن شما