جاء رجل إلى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم فقال : يا رسول اللّه ! كثرت ذنوبي و ضعف عملى ، فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : أكثر السّجود ، فإنّه يحطّ الذّنوب كما تحطّ الرّيح ورق الشّجر .
[ الحديث 490 شرّ النّاس الّذين يكرمون اتقاء شرّهم ]
في الكافي : ( كتاب الايمان و الكفر ) باب « من يتّقى شرّه » عن السّكوني ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام ، قال : قال رسول اللّه : شرّ النّاس عند اللّه يوم القيامة الّذين يكرمون اتّقاء شرّهم .
[ الحديث 491 حقيقة الإيمان و اليقين ]
و فيه أيضا : باب « حقيقة الايمان و اليقين » عن محمّد بن عذافر ، عن أبيه ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : بينا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم في بعض أسفاره إذ لقيه ركب فقالوا : السّلام عليك يا رسول اللّه ، فقال : ما أنتم ؟ فقالوا : نحن مؤمنون يا رسول اللّه ، قال : فما حقيقة إيمانكم ؟ قالوا : الرّضا بقضاء اللّه و التّفويض إلي اللّه و التّسليم لأمر اللّه ، فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : علماء حكماء كادوا أن يكونوا من الحكمة أنبياء ،
هامش
خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمد و عرضكرد اى رسول خدا ! گناهان من بسيار است و عملم ضعيف ( و اندك ) است ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : بسيار سجده كن ، زيرا سجده گناهان را ميريزد همان طورى كه باد برگ درختان را ميريزد .
( 1 ) 490 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « كسانى كه از شر ايشان پرهيز مىشود » از سكونى از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : بدترين مردم نزد خداوند در روز قيامت آنانند كه براى پرهيز ( و حفظ ) از شر ايشان اكرام و احترام كرده ميشوند .
( 2 ) 491 - و نيز در همان كتاب : باب « حقيقت ايمان و يقين » از محمد بن عذافر از پدرش از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : هنگامى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در برخى از سفرها طى طريق ميفرمود سورانى آن حضرت را ملاقات نمودند و عرضكردند : سلام بر تو اى رسول پروردگار ، فرمود : شما كيانيد ؟ عرضكردند ما كسانى هستيم كه داراى ايمانيم ، فرمود : بهره و نصيب شما از ايمان چيست ؟ عرض كردند : ايمان ما به اين مرتبه است كه خوشنوديم بقضاء پروردگار و واگذارديم كارها را به خدا و مطيع و منقاديم براى فرمان خدا ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : دارندگان اين مراتب ، دانشمندان و صاحبان حكمتند كه نزديك است از بسيارى حكمت پيمبران باشند ، سپس ( بايشان )