مؤمن بدعوة إلّا استجيب له ، قال : نعم ، قلت : متى هي ؟ قال : ما بين منتصف اللّيل إلى الثلث الباقي ، قلت : ليلة من اللّيالي أو كلّ ليلة ؟ قال : كلّ ليلة .
[ الحديث 428 استحباب الصلاة على محمّد و آل محمّد في أوّل الدّعاء و وسطه و آخره ]
و فيه أيضا : باب « استحباب الصّلوة على محمّد و آل محمّد في أوّل الدّعاء و وسطه و آخره » عن محمّد بن مروان ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : صلوتكم عليّ إجابة لدعائكم و زكات لأعمالكم .
[ الحديث 429 في معنى المروّة ؟ ]
في المجلّد السابع عشر من البحار : ( كتاب الروضة ) باب « ما جمع من جوامع كلم أمير المؤمنين عليه السّلام » ( تحف العقول ) و سئل عليه السّلام ما المروّة ؟
فقال عليه السّلام : [ أن ] لا تفعل في السّر شيئا تستحيي منه في العلانية .
[ الحديث 430 الزهد في الدنيا ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( تحف العقول ) و قال عليه السّلام : من زهد في الدنيا و لم يجزع من ذلّها و لم ينافس في عزّها ، هداه اللّه به غير هداية من مخلوقه ، و
هامش
نميكند در آن ساعت بندهء مؤمن بدعائى مگر آنكه دعاى او اجابت مىشود ، حضرت فرمود :
بلى ، عرضكردم : چه ساعتى است آن ساعت ؟ فرمود : ميان نصف شب تا يك سوم باقيماندهء از آن ، عرضكردم : آيا شب معينى است از شبها يا هر شب است ؟ فرمود : هر شب است .
( 1 ) 428 - و نيز در همان كتاب : باب « استحباب صلوات بر حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله در ابتداء دعا و وسط و آخر آن » از محمد بن مروان از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : صلوات شما بر من باعث اجابت دعاى شماست و موجب پاكيزگى ( و قبول ) اعمال شماست .
( 2 ) 429 - در جلد هفدهم بحار : ( در كتاب الروضه ) باب « آنچه جمع آورى شده از سخنان مشتمل بر حكم و مواعظ امير المؤمنين عليه السّلام » ( از كتاب تحف العقول ) روايت نموده كه از امير المؤمنين عليه السّلام سؤال شد چيست مروت ؟ پس فرمود :
( مروت ) آنست كه بجا نياورى چيزى را ( يعنى كارى را ) در پنهانى از مردم كه شرم و حيا كنى از آن كه در علانيه و آشكارا انجام دهى .
( 3 ) 430 - و نيز در همان كتاب و باب : ( در كتاب تحف العقول ) از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه فرموده : كسى كه در دنيا كنارهگيرى كند و خود را منقطع از حرامها و زوائد آن نمايد و از ذلت و خوارى آن جزع و بىتابى نكند ، و ميل و رغبت ننمايد در طلب عزت دنيا ، خداوند او را هدايت ميفرمايد بدون اينكه هدايت و راهنمائى از مخلوقش بشود ، و مىآموزد او را بىآموزگار و معلم ظاهرى ، و ثابت و پايدار ميگرداند حكمت