فيجلسون مدّ بصره ، فإذا خرجت روحه صلّى عليه كلّ ملك بين السّماء و الأرض و كلّ ملك في السّماء ، و فتحت له أبواب السّماء فليس منها باب إلّا يحبّ أن تدخل روحه منه ، فإذا صعد بروحه ، قيل : أي ربّ عبدك فلان بن فلان ، فيقول :
إرجعوه فأروه ما أعددت له من النّعيم ، فإنّي وعدته :
مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْرى
و إنّه ليسمع خفق نعالهم
إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ
، حتّى يقال : يا هذا من ربّك ؟ و من نبيّك ؟ و من إمامك ؟ فيقول : ربّي اللّه و نبيّي محمّد و إمامي عليّ و يعدّ الأئمّة واحدا واحدا ، قال : فينتهرانه انتهارا شديدا و هي آخر فتنة تعرض عليه ، فإذا قال ذلك نادى مناد : صدقت ، و هي معني قوله :
يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ
ثمّ يأتيه آت حسن الوجه طيّب الرّيح حسن الثّياب فيقول : أبشر برحمة من ربّك و جنّات فيها نعيم مقيم ، فيقول :
هامش
آنجا كه نور چشم محتضر ميرسد ، پس چون روح او از بدنش بيرون رود طلب رحمت كند براى او هر فرشتهاى كه ميان آسمان و زمين است و هر فرشتهاى كه در آسمانست ، و گشوده شود براى ( بالا بردن روح ) او درهاى آسمان ، پس نيست از آن درها درى جز آنكه دوست دارد كه داخل شود روح او از آن در ، پس هنگامى كه بالا برده شود روح او ، گفته شود ( فرشتگان گويند ) اى پروردگار ، بندهء تست فلان پسر فلان ، پس ( خداوند ) ميفرمايد : برگردانيد و نشان دهيد او را آنچه كه از نعمتها براى او آماده نمودهام ، همانا من وعده دادهام او را ( و گفتهام : )مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْرىيعنى از خاك خلق كرديم شما را و در خاك برميگردانيم شما را و از خاك بيرون مىآوريم شما را مرتبهء ديگر ( يعنى روز قيامت ) و البته او ميشنود صداى كفش و پاهاى ايشان را ( همراهان جنازه را ) هنگامى كه بر ميگردند تا آنكه گفته مىشود به او ( فرشتگان ميگويند ) اى شخص خداى تو كيست و پيغمبر تو كيست و امام تو كيست ؟ ميگويد : خداوند ( جامع جميع صفات و كمالات ) است ، و پيغمبر من محمد صلّى اللَّه عليه و آله است ، و امام من على عليه السّلام است و امامان را يك يك ميشمارد ، پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : پس ( فرشتگان ) بانگ زنند بر او بانگ سختى ، و اين آخرين آزمايش است كه براى او پيش آيد ، پس چون اين جوابها را گفت منادى ندا كند : راست گفتى ، و اينست معنى فرمودهء خداى بزرگ :يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِثابت ميدارد خداوند آنان را كه ايمان آوردهاند بگفتار ثابت ؛ سپس نزد او شخص خوشرو