[ الحديث 267 السعى في حاجة المؤمن ]
و فيه أيضا : باب « السعى في حاجة المؤمن » عن ابن سنان ، قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : قال اللّه عزّ و جلّ : الخلق عيالي ، فأحبّهم إلىّ ألطفهم بهم و أسعاهم في حوائجهم .
[ الحديث 268 إذا زنى الرّجل فارقه روح الايمان ]
و فيه أيضا : باب « الكبائر » عن داود ، قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن قول رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : إذا زنى الرّجل فارقه روح الايمان ؛ قال : فقال : هو مثل قول اللّه عزّ و جلّ :
وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ
ثمّ قال : غير هذا أبين منه ، ذلك قول اللّه عزّ و جلّ
وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ
هو الّذي فارقه .
هامش
و مانند آن و مانند آن تا بده ( حج ) رسد و مانند آن و مانند آن تا بهفتاد ( حج ) رسد .
( 1 ) 267 - و نيز در همان كتاب : باب « سعى در حاجت مؤمن » از ابن سنان روايت شده كه گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خداى با عزت و جلالت فرمود : مخلوقات عيالات منند ( يعنى همان طورى كه هر كس متكفل معاش عيالات خود است منهم نيازمنديهاى ايشان را بر مىآورم ) و محبوبترين ايشان نزد من كسى است كه لطف و مهربانى او بمخلوق از ديگران بيشتر و سعى و كوشش او در نيازمنديهاى آنان زيادتر باشد .
( 2 ) 268 - و نيز در همان كتاب : باب « كبائر » از داود روايت شده كه گفت از حضرت صادق عليه السّلام سؤال نمودم از فرمودهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه هر گاه زنا كند مردى ، روح ايمان از او جدائى و مفارقت مىكند ( راوى ) گفت حضرت فرمود :
فرمودهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مانند فرمودهء خداست در قرآن :وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ( و قصد نكنيد از اموالى كه كسب نموده و داراى آن هستيد مانده و پست آن را كه ( در راه خدا ) انفاق كنيد ؛ وجه مناسبت آيهء شريفه با فرمودهء رسول خدا اينست كه همان طورى كه شخص هر گاه چيزهاى ردى و پست را در راه خدا انفاق نمود ثواب و پاداش مختصرى براى انفاق اوست ولى بهرهء كامل از آن نميبرد ، همين قسم است كسى كه زنا كرد ايمان ضعيف و ناچيزى براى او باقى مانده و كمال آن از بين ميرود . يا مقصود اينست كه براى شخص زناكننده صورت ايمانى باقيست و روح ايمان در او نيست همان قسم كه در انفاق چيزهاى ردى و پست ، در ظاهر انفاقى مشاهده مىشود ) سپس حضرت فرمود : غير اين آيه شباهتش با فرمودهء رسول خدا واضحتر است و آن فرمودهء خداوند در قرآنست :وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ( و توانائى بخشيد مؤمنين را بقوى گردانيدن روح ايمانى آنان به زياد نمودن عرفان و دانش ايشان )