[ الحديث 226 إنّما العبادة التفكّر في أمر اللّه عزّ و جلّ . ]
في الكافي : ( كتاب الايمان و الكفر ) باب « التفكّر » عن معمّر بن خلّاد ، قال : سمعت أبا الحسن الرّضا عليه السّلام يقول : ليس العبادة كثرة الصّلاة و الصوم ، إنّما العبادة التفكّر في أمر اللّه عزّ و جلّ .
[ الحديث 227 فضل فقراء المسلمين ]
و فيه أيضا : باب « فضل فقراء المسلمين » عن محمّد بن مسلم ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : إذا كان يوم القيامة أمر اللّه تبارك و تعالى مناديا ينادى بين يديه :
أين الفقراء ؟ فيقوم عنق من النّاس كثير ، فيقول : عبادى ! فيقولون : لبّيك ربّنا ، فيقول : إنّي لم أفقركم لهوان بكم علىّ ، و لكنّى إنّما اخترتكم لمثل هذا اليوم ، تصفّحوا وجوه الناس ، فمن صنع إليكم معروفا لم يصنعه إلّا فيّ ، فكافوه عنّي بالجنّة .
[ الحديث 228 صلة الرّحم ]
و فيه أيضا : باب « صلة الرّحم » عن أبيعبد اللّه عليه السّلام ، قال : إنّ صلة
هامش
( 1 ) 226 - در كتاب كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « تفكر » از معمر بن خلاد روايت شده كه گفت : از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : عبادت و پرستش خداوند به نماز و روزهء بسيار نيست ، بلكه عبادت عبارتست از انديشه نمودن در آيات و آثار خداى با عزت و جلال ( و عبادت كامل آنست كه شخص عابد در حال عبادت كاملا قلبش متوجه بمعبود و چگونگى پرستش باشد و اگر توجه قلبى نداشته باشد و مجرد صورت عبادت را بجا آورد تأثيرى در تقويت روحانيت وى نخواهد داشت ) .
( 2 ) 227 - و نيز در همان كتاب : باب « فضيلت فقراء مسلمانان » از محمد بن مسلم از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : هر گاه روز قيامت شود ، خداى منزه و برتر از هر چيز امر فرمايد كه منادى ندا كند : كجايند فقراء و نيازمندان ، پس بايستند گروه بسيارى از مردم ، پس خداوند فرمايد : بندگان من ، گويند لبيك اى پروردگار ما ، پس بفرمايد : بدرستى كه من فقير و نيازمند نگردانيدم شما را ( در دنيا ) از جهت خوارى و پستى شما نزد من ، بلكه برگزيدم فقر و نياز را براى شما از جهت چنين روزى ، در صورت مردم نظر افكنيد ، هر كس در بارهء شما نيكى و احسانى كرده كه بجا نياورده آن را مگر در راه رضا و خوشنودى من ، پس جزا و پاداش دهيد او را ببهشت از طرف من .
( 3 ) 228 - و نيز در همان كتاب : باب « صلهء رحم » از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : بدرستى كه احسان و نيكى كردن بخويشان ، اعمال را پاك