فقال له موسى عليه السّلام : داوهم بالصّدقة ، فليس شيء أسرع إجابة من الصدقة و لا أجدى منفعة للمريض من الصدقة .
[ الحديث 234 البرّ بالوالدين ]
في الكافي : ( كتاب الايمان و الكفر ) باب « البرّ بالوالدين » عن محمّد ابن مسلم ، عن أبيجعفر عليه السّلام ، قال : إنّ العبد ليكون بارّا بوالديه في حياتهما ، ثمّ يموتان فلا يقضى عنهما ديونهما و لا يستغفر لهما ، فيكتبه اللّه عاقّا ؛ و إنّه ليكون عاقّا لهما في حياتهما غير بارّ بهما ، فإذا ماتا قضى دينهما و استغفر لهما ، فيكتبه اللّه عزّ و جلّ بارّا .
[ الحديث 235 احداث العباد الذنوب يتبع إحداث البلايا ]
و فيه أيضا : باب « الذنوب » عن العبّاس بن هلال الشامي مولى لأبي الحسن موسى عليه السّلام ، قال : سمعت الرضا عليه السّلام يقول : كلّما أحدث العباد من الذنوب ما لم يكونوا يعملون ، أحدث اللّه لهم من البلاء ما لم يكونوا يعرفون .
هامش
آنان را به صدقه مداوا كن ، پس نيست چيزى كه در سرعت اجابت دعا بيشتر از صدقه مؤثر باشد ، و نيست چيزى كه سود و منفعتش براى مريض بهتر از صدقه باشد .
( 1 ) 234 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « بر بوالدين » از محمد بن مسلم از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : بسا هست كه بنده در حيات پدر و مادر خويش بايشان احسان و نيكىكننده است ( تا اندازهاى كه از او خوشنودند ) و پس از مرگ ايشان بدهى آنان را ادا نميكند ، و براى ايشان طلب آمرزش نميكند ؛ پس مىنويسد خداوند نام او را در زمرهء اشخاصى كه عاق پدر و مادرند ؛ و بسا هست كه بنده در زمان حيات پدر و مادر عاق آنهاست و احسانى بايشان ننموده ، و پس از آنكه از دنيا رفتند ، قرض ايشان را ادا نموده و براى آنها طلب آمرزش مىكند ، پس مينويسد خداوند عز و جل نام او را در زمرهء اشخاصى كه به پدر و مادر احسانكننده و نيكوكارند .
( 2 ) 235 - و نيز در همان كتاب : باب « ذنوب » از عباس بن هلال شامى بنده آزادشدهء حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام روايت شده كه گفت : از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : هر گاه بندگان ( خدا ) گناهان تازه و نوى اختراع كنند ( كه سابقه نداشته است ) خداوند بر ايشان بلاهاى تازهاى ايجاد فرمايد كه پيش از آن نديده بودند .رو به حق رو ور نه حالت بد شود * لشكرت خصمت شود مرتد شود
پرده دارت پردهات را بر كند * جان تو با تو بجان خصمى كند