[ الحديث 216 علامات ظهوره ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( الكافي ) عن محمّد بن عليّ الحلبي ، قال :
سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : اختلاف بني العبّاس من المحتوم ، و النّداء من المحتوم ، و خروج القائم من المحتوم ، قلت : و كيف النّداء ؟ قال : ينادى مناد من السّماء أوّل النّهار ! ألا إنّ عليّا و شيعته هم الفائزون ؛ قال : فينادى مناد آخر النهار ! ألا إنّ عثمان و شيعته هم الفائزون .
[ الحديث 217 ما جمع من مفردات كلمات الرسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم ]
في المجلّد السابع عشر من البحار : ( كتاب الروضة ) باب « ما جمع من مفردات كلمات الرسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم و جوامع كلمه » ( اعلام الدين ) و قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : من أكثر الإستغفار ، جعل اللّه له من كلّ همّ فرجا ، و من كلّ ضيق مخرجا ، و رزقه من حيث لا يحتسب .
هامش
( 1 ) 216 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از كتاب كافى ) از محمد بن على حلبى روايت كرده كه گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : اختلاف بنى عباس و نداى آسمانى و ظهور حضرت قائم عليه السّلام از امور حتميه است ، عرضكردم : چگونه است نداى آسمانى ؟ فرمود : منادى از آسمان ، اول روز ندا كند : آگاه باشيد كه على و پيروان او كامياب به حق و رستگارانند ؛ حضرت فرمود : پس منادى ديگرى در آخر روز ندا كند :
آگاه باشيد كه عثمان و پيروان او كامياب و رستگارانند ( صاحب وافى در ذيل دو روايت ديگرى كه به همين مضمون است فرموده : شايد مقصود از عثمان ، سفيانى باشد ، زيرا نام او عثمان بن عنبسه است ، و روايت دوم از آن دو روايت ، از زراره از حضرت صادق عليه السّلام است كه حضرت فرمود : ندا مىكند منادى باسم حضرت قائم عليه السّلام ، گفتم اشخاص خاصى اين ندا را ميشنوند يا همهء مردم ؟ فرمود : هر گروه از مردم بلغت خود اين ندا را مىشنوند ؛ عرضكردم پس چگونه كسى با حضرت قائم عليه السّلام مخالفت كند با اينكه بنام مقدسش از آسمان ندا مىشود ؟ فرمود : وانميگذارد ايشان را ابليس تا آنكه ندا مىكند و مردم را در شك واقع ميسازد ) .
( 2 ) 217 - در جلد هفدهم بحار : ( كتاب روضة ) در باب « آنچه از مفردات سخنان رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و جوامع كلمات آن حضرت جمع آورى شده » ( از كتاب اعلام الدين ) روايت شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى كه بسيار استغفار و طلب آمرزش كند خداوند براى او نسبت بهر غم و اندوهى گشايش و فرجى قرار ميدهد ؛ و براى هر سختى و فشارى راه نجات و آسايش بهرهء او گرداند ، و روزى ميدهد او را