مىبرد و به هيچ دلى خطور نكرده موجود است و اينها غير از كرامات و مزيدات و تقرّبى است كه براى او آماده شده است . « 38 » همو گفته است علاء از محمّد بن مسلم از امام باقر يا امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « هيچ بندهاى نيست جز اين كه در شب يك يا دو بار از خواب بيدار مىشود . اگر برخاست از جملهء اينان خواهد بود و گرنه شيطان به سراغ او مىآيد و در گوشش بول مىكند . آيا هيچ كس از شما نمىبيند كه هنگامى كه از خواب برمىخيزد چنانچه شب به عبادت نپرداخته با حالى به هم خورده و سنگين و كسل برخاسته است ؟ » « 39 » حسن صيقل از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « من دشمن مىدارم كسى را كه قرآن خوانده سپس مقدارى از شب را بيدار مىگذراند و براى عبادت برنمىخيزد تا آنگاه كه بامداد شود و نماز صبح به جا آورد » « 40 » ابو حمزهء ثمالى از ابى جعفر امام باقر ( ع ) نقل كرده كه فرموده است : « هر بندهاى نيّت كند كه در فلان ساعت ( براى عبادت ) از خواب برخيزد چون خداوند اين نيّت او را بداند دو فرشته بر او مىگمارد كه در همان ساعت او را حركت داده و بيدار كنند » « 41 » عيص بن قاسم از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « هر گاه در نماز خواب بر انسان غلبه كند سر به زمين گذارد و بخوابد چه من بر او بيم دارم كه اگر بخواهد بگويد : خداوندا مرا وارد بهشت كن ، بگويد : خداوندا مرا وارد دوزخ كن . » « 42 » زكريّا نقّاض از ابى جعفر امام باقر ( ع ) در بارهء قول خداوند متعال پرسيد كه :
لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ
، فرمود : « از جمله سكرها سكر خواب است » « 43 » در كافى به سند حسن از محمد بن مسلم از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت شده كه
هامش
( 38 ) الفقيه ، ص 125 ، تهذيب ، ج 1 ، ص 168 و 169 .
( 39 ) الفقيه ، ص 126 ، شماره 8 تا 12 .
( 40 ) الفقيه ، ص 126 ، شماره 8 تا 12 .
( 41 ) الفقيه ، ص 126 ، شماره 8 تا 12 .
( 42 ) الفقيه ، ص 126 ، شماره 8 تا 12 .
( 43 ) الفقيه ، ص 126 ، شماره 8 تا 12 .