در آنچه از سوى خدا به موسى ( ع ) وحى شده آمده است : « اى موسى ! هنگامى كه مرا مىخوانى ترسان و بيمناك باش و پيشانى بر خاك نه و با گراميترين اعضاى بدنت برايم سجده كن ؛ و آنگاه كه در پيش روى من مىايستى خوار و متواضع باش ؛ و زمانى كه با من مناجات مىكنى با دلى ترسان مناجات كن . » « 62 » به عيسى ( ع ) وحى فرمود : « اى عيسى ! همچون غريق اندوهگينى كه هيچ فريادرسى براى او نباشد مرا بخوان . اى عيسى ! دلت را براى من خوار گردان ، و در خلوت مرا بسيار ياد كن ، و بدان خشنودى من در اين است كه نسبت به من فروتنى كنى ، و در اين امر زنده باش و مرده مباش و آواز اندوهناك خود را به من بشنوان . » « 63 »
7 - از روى جزم و قطع دعا كند
( 1 ) و به اجابت يقين و به آن اميد صادق داشته باشد .
پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « هر گاه يكى از شما دعا كند نگويد : خدايا اگر خواستى مرا بيامرز ، خدايا اگر خواستى به من رحم كن بلكه بايد بطور قطع درخواست كند ، چه خدا را وادار كنندهاى نيست . » « 64 » و نيز فرموده است : « هر گاه يكى از شما دعا كند بايد آنچه را مىخواهد بزرگ باشد ، زيرا براى خداوند هيچ چيزى بزرگ نيست . » « 65 » و نيز : « خداوند را بخوانيد و يقين به اجابت داشته باشيد . و بدانيد خداوند دعاى دل غافل را اجابت نمىكند . » « 66 » مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) كافى از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « هنگامى كه دعا مىكنى گمان كن كه حاجتت بر در خانه است . » « 67 » و نيز از آن حضرت روايت شده است : « خداوند دعاى دل غافل را اجابت
هامش
( 62 ) كافى ، ج 8 ، ص 44 .
( 63 ) كافى ، ج 8 ، ص 138 و 141 ، و در آن آمده است : « اى عيسى ! دلت را برايم پاكيزه كن . »
( 64 ) ابن ماجه به شماره 3854 ؛ بخارى ، ج 8 ، ص 92 از ابى هريره .
( 65 ) صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 64 .
( 66 ) ترمذى ، ج 13 ، ص 22 ، و گفته است حديث شگفتى است .
( 67 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 473 ، شماره 1 تا 3 .