« خودت مىدانى » و فرمود : على ( ع ) در نماز صبح بود ؛ ابن كوّا كه در پشت سر آن حضرت نماز مىگزاشت اين آيه را خواند :
وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
. « 65 » على ( ع ) به احترام قرآن خاموش ماند تا او آيه را تمام كرد ، سپس قرائت خود را از سر گرفت . ابن كوّا دوباره آيه را خواند . آن حضرت نيز خاموشى اختيار و پس از آن قرائت را اعاده كرد . ابن كوّا براى بار ديگر آيه را خواند . على ( ع ) خاموشى گزيد و سپس اين آيه را تلاوت فرمود :
فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ
. « 66 » پس از آن سوره را به پايان رسانيد و به ركوع رفت . » « 67 » از ابن بكير به سند موثّق نقل شده كه گفته است : از ابى عبد اللّه ( ع ) پرسيدم اگر ناصبى امام جماعت باشد در نماز با او چه بگوييم ؟ فرمود : « اگر قرائت را بجهر بخواند به خاطر قرآن سكوت كن و گوش بده سپس ركوع و سجود را فرادا به جا بياور . » « 68 »
باب سوّم در اعمال باطنى تلاوت
( 1 ) و آن ده چيز است : 1 - فهم اصل كلام 2 - تعظيم 3 - تدبّر 4 - حضور قلب 5 - تفهّم 6 - ترك موانع فهم 7 - تخصيص 8 - تأثّر 9 - ترقّى 10 - تبرّى .
1 - آنچه در مرتبهء نخست قرار دارد فهم عظمت كلام و درك فضل و لطف بارى تعالى دربارهء بندگان است
هامش
( 65 ) زمر / 65 : به تو و همه پيامبران پيش از تو وحى شده كه اگر مشرك شوى تمام اعمالت نابود مىشود و به يقين از زيانكاران خواهى بود .
( 66 ) روم / 60 : پس شكيبايى كن همانا وعده خداوند حقّ است ، و هرگز كسانى كه ايمان ندارند نبايد تو را خشمگين سازند .
( 67 ) كافى ، ج 2 ، ص 255 .
( 68 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 255 .