تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى ) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
يك شب بخوانم ؟ فرمود : « نه » گفت : در دو شب ، فرمود : « نه » عرض كرد : در سه شب فرمود : « آرى » و با دست اشاره كرد و فرمود : « اى ابا محمد رمضان داراى حقّ و حرمتى است كه هيچ يك از ماه‌هاى ديگر شبيه آن نيست « 13 » ، اصحاب پيامبر ( ص ) قرآن را در يك ماه يا كمتر ختم مىكردند ، قرآن را نبايد با شتاب خواند بلكه بايد آن را هموار و شمرده و با آهنگ خوش قرائت كرد ، و چون به آيه‌اى برسى كه در آن ذكر بهشت شده درنگ كنى و آن را از خداوند بخواهى ، و چون به آيه‌اى گذر كنى كه در آن از دوزخ ياد شده توقف كنى و از آن به خدا پناه برى » . « 14 » از حسين بن خالد از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت شده كه گفته است : به آن حضرت عرض كردم : در چه مدّت قرآن را ختم كنم ؟ فرمود : « آن را به پنج يا هفت بخش تقسيم و تلاوت كن . بدان نزد من قرآنى است كه به چهارده جزء تقسيم شده است . » « 15 » مىگويم : چنان كه در اين حديث آمده ، براى پويندگان راه ، عمل سزاوار است ، هفته‌اى يك بار قرآن را ختم كنند ؛ و براى آنهايى كه دست‌اندركار اصلاح قلوب و افكارند و يا به تبليغ و نشر علوم مشغولند طبق دو حديث اوّل ماهى يك بار قرآن را به پايان برسانند ؛ و آنهايى كه در معانى قرآن مىانديشند به سبب نيازى كه به غور و تأمل دارند مىتوانند به كمتر از اين بسنده و طبق آنچه در احاديث وارد شده كه در هر روز پنجاه آيه از قرآن خوانده شود عمل كنند . اين كمترين مقدارى است كه بايد روزانه از قرآن تلاوت شود . در كافى به سند حسن از حريز از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « قرآن ميثاق الهى با بندگان است ؛ سزاوار است انسان مسلمان در اين ميثاق بنگرد و هر روز پنجاه آيه از آن را بخواند . » « 16 »
هامش
( 13 ) امام ( ع ) اجازه ختم قرآن را در سه روز به مناسبت حق ماه رمضان و حرمت و امتياز آن ميان ماه‌هاى ديگر توجيه فرموده است . ( 14 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 617 . ( 15 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 617 . ( 16 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 609 .
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى ) — صفحة 307 | الفيض الكاشاني