مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) كافى « 7 » از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « هر كس قرآن را ايستاده در نماز بخواند به هر حرفى صد حسنه برايش نوشته مىشود . و كسى كه آن را نشسته در نماز بخواند به هر حرفى پنجاه حسنه ، و اگر در غير نماز آن را بخواند به هر حرفى ده حسنه برايش ثبت مىشود . » از بشر بن غالب اسدى از امام حسين بن على ( ع ) روايت كرده است : « كسى كه در نماز شب ايستاده يك آيه از كتاب خدا را بخواند به هر حرفى صد حسنه برايش نوشته مىشود ، و اگر در غير نماز آن را قرائت كند به هر حرفى ده حسنه برايش ثبت مىشود ، و اگر قرآن را بشنود به هر حرفى حسنهاى برايش مىنويسند ، و اگر قرآن را در شب ختم كند فرشتگان تا بامداد برايش طلب رحمت مىكنند و چنانچه در روز آن را ختم كند فرشتگان نگهبان تا شب برايش درخواست رحمت مىكنند ، و او را دعاى مستجابى است « 8 » كه از آنچه ميان آسمان و زمين است برايش بهتر است . راوى مىگويد : عرض كردم : اين ثوابها براى كسى است كه قرآن را خوانده است . كسى كه آن را نخوانده چه ثوابى دارد . فرمود : اى برادر بنى اسد ! خداوند بخشنده و بزرگوار و كريم است اگر آنچه را مىداند بخواند خداوند اين ثوابها را به او خواهد داد . » « 9 » محمّد بن بشير از علىّ بن الحسين ( ع ) روايت كرده و گفته است : اين حديث از ابى عبد اللّه ( ع ) نيز روايت شده . امام ( ع ) فرموده است : « هر كس حرفى از قرآن را بىآن كه خودش آن را قرائت كند بشنود خداوند حسنهاى براى او ثبت و گناهى را از او محو مىكند و او را يك درجه بالا مىبرد ؛ و كسى كه قرآن را با نظر و بىصدا بخواند خداوند به هر حرفى حسنهاى به او مىدهد و گناهى از او محو مىكند و او را يك درجه بالا مىبرد . و هر كس يكى از حروف ظاهر قرآن را ياد گيرد خداوند ده حسنه براى او
هامش
( 7 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 611 .
( 8 ) شايد مراد از ختم قرآن در شب يا روز فراغت از آن در اين دو وقت باشد امّا دعاى مستجاب مترتّب بر ختم آن است چنان كه در وافى آمده است .
( 9 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 611 .