برد ، زيرا درجات بهشت به اندازهء آيات قرآن است ، به او گفته مىشود : بخوان و بالا برو ، پس مىخواند و بالا مىرود . » سپس حفص گفت : من كسى را نديدم كه از موسى بن جعفر ( ع ) نسبت به خويش بيمناكتر و در ميان مردم از او اميدوارتر باشد . تلاوت قرآنش حزنانگيز بود ، و هنگامى كه قرآن مىخواند گويى انسانى مخاطب اوست . » « 36 »
در نكوهش تلاوت غافلان
( 1 ) مىگويم : كافى به سند خود از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه : پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « قرآن را با آهنگ و آواز عرب بخوانيد و از لحن فاسقان و گنهكاران دورى كنيد ، زيرا پس از من مردمانى بيايند كه هنگام خواندن قرآن آواز خود را در گلو بچرخانند مانند آوازهخوانان و نوحهسرايان و راهبان كه صدايشان از گلوگاهشان تجاوز نمىكند ، دلهاى آنها و دل كسانى كه از كار آنها خوششان آيد وارونه است . » « 37 » و نيز به سند خود از امام صادق ( ع ) نقل كرده كه از آن حضرت در بارهء قول خداوند متعال :
وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
پرسيدند ، پاسخ دادند : « امير مؤمنان ( ع ) فرموده است : يعنى آن را خوب ادا كن و آن را مانند شعر با شتاب مخوان و همچون ريگ آن را پراكنده مساز ليكن دلهاى سخت خود را به وسيله آن ( از خداوند ) بيمناك سازيد ، و همّت شما اين نباشد كه سوره را زود به آخر برسانيد . » « 38 » و نيز به سند خود از ابى جعفر امام باقر ( ع ) نقل مىكند كه فرموده است :
« قرآنخوانان سه دستهاند : دستهاى تلاوت قرآن را سرمايه خود كرده آن را وسيله گرفتن مستمرّى از پادشاهان و گردنفرازى بر مردم قرار مىدهند ؛ و دستهاى قرآن مىخوانند و مانند چوبه تير كه آن را مىتراشند الفاظ آن را از بر كرده حدود و احكام آن را ضايع
هامش
( 36 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 614 .
( 37 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 614 .
( 38 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 614 . مزمّل / 4 : . . . و قرآن را با دقّت و تأمّل بخوان .